Norma ISO 15489-1:2016 dotyczy zarządzania dokumentami (records management), czyli uporządkowanego podejścia do tworzenia, pozyskiwania, klasyfikowania, przechowywania, zabezpieczania i udostępniania dokumentów w organizacji. Jej sens polega na opisie zasad i ram postępowania, które mają wspierać wiarygodność, kompletność i użyteczność dokumentacji w całym cyklu jej życia.
Poprawne jest stwierdzenie, że norma obejmuje dokumenty niezależnie od ich formy. W praktyce archiwalnej oznacza to, że te same ogólne wymagania organizacyjne i procesowe odnoszą się zarówno do dokumentów papierowych, jak i do dokumentów elektronicznych (oraz innych nośników), choć sposoby technicznej realizacji mogą się różnić.
Stwierdzenie o "wyłącznie dokumentach elektronicznych" jest błędne, bo zawęża zakres standardu do jednego nośnika. Analogicznie nieprawidłowe jest "wyłącznie dokumenty papierowe", ponieważ wyklucza dokumentację cyfrową. Niepoprawna jest także teza, że norma jest "obowiązkowa do stosowania przez wszystkich techników archiwistów" — norma ISO jest standardem dobrych praktyk i sama w sobie nie jest automatycznie powszechnie obowiązującym prawem; obowiązkowość mogłaby wynikać dopiero z wewnętrznych wymagań organizacji, umów lub odrębnych regulacji.
Na egzaminie warto szukać w odpowiedziach słów-kluczy takich jak: "niezależnie od formy/nośnika", "zasady zarządzania dokumentami" oraz unikać odpowiedzi skrajnych typu "wyłącznie" i "dla wszystkich obowiązkowa", jeśli pytanie dotyczy zakresu normy.
