Najbardziej uzasadnione jest stwierdzenie: "Wyroby drewniane powinny być składowane w sposób umożliwiający łatwy dostęp do każdego z nich." W praktyce magazynowej dostępność do jednostek składowania (np. palet, paczek, pakietów) jest jednym z podstawowych warunków sprawnej obsługi zamówień. Pozwala:
- skrócić czas kompletacji i wydań, bo nie trzeba przestawiać wielu partii, aby dotrzeć do właściwej,
- zmniejszyć liczbę manipulacji, a więc ryzyko obtłuczeń, zarysowań i odkształceń elementów drewnianych,
- utrzymać porządek i identyfikowalność (łatwiej kontrolować partie, oznaczenia, lokacje),
- lepiej planować rotację zapasu i wykorzystanie przestrzeni magazynu.
Stwierdzenie "Wszystkie wyroby drewniane mogą być składowane na jednym stosie." jest nieprawidłowe w typowych warunkach: jeden stos utrudnia dostęp do konkretnych pozycji, wymusza rozładunek/rozbiórkę, zwiększa ryzyko uszkodzeń i chaos w identyfikacji partii. Dodatkowo różne wyroby mogą mieć inne wymiary, masę oraz wymagania dotyczące układania.
Stwierdzenie "Wyroby drewniane powinny być składowane w dowolnym miejscu magazynu bez konieczności planowania." jest błędne, bo brak planu lokalizacji prowadzi do strat czasu, pomyłek kompletacyjnych i trudności inwentaryzacyjnych. Nawet duża powierzchnia (np. 500 m2) nie zastępuje zasad organizacji miejsc składowania, oznaczeń i stref.
Stwierdzenie "Wyroby drewniane powinny być składowane na zewnątrz magazynu, aby oszczędzić miejsce." jest z reguły niewłaściwe dla gotowych wyrobów, ponieważ naraża je na czynniki atmosferyczne (wilgoć, zmiany temperatury, promieniowanie) i zwiększa ryzyko pogorszenia jakości. Oszczędność miejsca nie może być ważniejsza niż utrzymanie parametrów jakościowych wyrobu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się zasada "łatwy dostęp", zwykle jest to element poprawnej organizacji magazynu, bo łączy wymagania jakościowe, logistyczne i bezpieczeństwa pracy.
