W połączeniu dwóch części maszyny uszczelka ma za zadanie wypełnić mikroszczeliny i nierówności na stykających się powierzchniach. Żeby to zrobić, materiał uszczelki powinien być ściśliwy i podatny na odkształcenie, a jednocześnie odporny na medium (np. olej, chłodziwo) i temperaturę pracy.
Odpowiedź "Metal" jest najmniej odpowiednia w typowym rozumieniu uszczelki płaskiej, ponieważ metal jako materiał jest zwykle mało ściśliwy i słabo dopasowuje się do nierówności. W praktyce wymagałby bardzo dużych nacisków, idealnie obrobionych powierzchni lub specjalnej konstrukcji (np. profilowanych, wielowarstwowych rozwiązań), aby zapewnić szczelność.
Pozostałe materiały to klasyczne rozwiązania uszczelkarskie:
- "Gumę" stosuje się często jako uszczelki i o-ringi, bo dobrze się odkształca i wypełnia nierówności, zapewniając szczelność.
- "Papier olejowy" (materiał uszczelkarski na bazie papieru/impregnacji) bywa używany w mniej obciążonych połączeniach, szczególnie tam, gdzie liczy się dopasowanie i odporność na oleje.
- "Korka" używa się jako materiał uszczelniający dzięki jego sprężystości i zdolności do kompensacji drobnych nierówności, zwłaszcza w prostych, typowych połączeniach.
Typowy błąd na egzaminie polega na przyjęciu zasady "najtrwalsze = najlepsze". W uszczelnieniach ważniejsza od twardości jest zdolność do odkształcenia i utrzymania docisku na styku. Jeśli w zadaniu nie ma dodatkowych informacji o specjalnym rozwiązaniu (np. uszczelce metalowej o określonej budowie), wybór metalu jako materiału uszczelki jest najmniej uzasadniony.
