Działania profilaktyczne w lesie, których celem jest zwiększenie odporności drzewostanów, dotyczą przede wszystkim ograniczania źródeł infekcji i presji szkodników oraz budowania stabilnej struktury drzewostanu.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "Spalanie liści i gałęzi na miejscu po wycince"?
Spalanie pozostałości po wycince jest co do zasady czynnością z obszaru porządkowania/utylizacji biomasy. Nie jest klasycznym zabiegiem profilaktycznym ukierunkowanym na wzmacnianie odporności drzewostanów (tak jak działania sanitarne, ochrona przed szkodnikami czy przebudowa składu gatunkowego). Dodatkowo taka praktyka bywa ograniczana ze względów bezpieczeństwa i ochrony środowiska, więc nie stanowi typowego elementu "pakietu" profilaktyki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wycinanie chorych i uszkodzonych drzew – to klasyczne działanie sanitarne. Usunięcie drzew będących ogniskiem chorób lub miejscem rozwoju szkodników może ograniczać rozprzestrzenianie się problemu i poprawiać kondycję pozostałego drzewostanu.
- Zastosowanie pestycydów do zwalczania szkodników – w ochronie lasu (w zależności od sytuacji) stosuje się metody ograniczania liczebności szkodników, aby zapobiegać osłabieniu drzew i wtórnym infekcjom. To jest działanie ochronne, a więc może wchodzić w zakres profilaktyki.
- Sadzenie różnych gatunków drzew w celu zwiększenia bioróżnorodności – zróżnicowanie gatunkowe zwykle zwiększa stabilność ekosystemu i ogranicza ryzyko, że jeden czynnik (np. konkretny szkodnik) silnie uszkodzi cały drzewostan. Jest to typowy kierunek działań hodowlanych wspierających odporność.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "profilaktyka odporności", szukaj odpowiedzi odnoszących się do sanitarnych, hodowlanych i ochronnych działań w drzewostanie. Czynności stricte porządkowe po pozyskaniu drewna zwykle nie są rdzeniem profilaktyki odporności.
