Inwentaryzację zieleni (zwłaszcza drzewostanu) w praktyce wykonuje się na różnych poziomach szczegółowości, bo inne są cele opracowania i inny jest dopuszczalny czas pracy w terenie.
Inwentaryzacja ogólna ma charakter wstępny: pozwala szybko ocenić skalę drzewostanu i przygotować zestawienia do analiz projektowych. Z tego powodu obejmuje dane, które da się zebrać sprawnie bez szczegółowych pomiarów dendrometrycznych, m.in.:
- liczbę sztuk drzew (dane ilościowe),
- rozpoznanie gatunku – często zapisywane również jako nazwy łacińskie,
- rozmieszczenie przestrzenne, w tym praktycznie ujęte rozstawy w metrach,
- ogólną ocenę kondycji.
Pomiar zasięgu (rzutu) korony wymaga precyzyjnego wyznaczenia rzutu korony na grunt (zwykle w dwóch kierunkach). Jest to pomiar bardziej czasochłonny i wykonywany wtedy, gdy potrzebne są dokładne parametry drzewa, np. do oceny kolizji z planowanymi obiektami. Dlatego należy do typowego zakresu inwentaryzacji szczegółowej, a nie ogólnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do pytania? "Nazw łacińskich drzew", "ilości sztuk drzew" i "rozstawy drzew w metrach" to informacje, które da się zebrać szybko i które są użyteczne już na etapie wstępnych analiz, więc są charakterystyczne dla inwentaryzacji ogólnej. Jedynie "pomiar zasięgu korony" wymaga dodatkowego czasu i metodyki pomiaru, co przesuwa go do zakresu opracowania szczegółowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się precyzyjne pomiary dendrometryczne (np. korona, wysokość, obwody), najczęściej chodzi o wariant szczegółowy, a nie ogólny.
