W żywopłocie uformowanym (regularnie ciętym) kluczowe jest szybkie uzyskanie zwartej, jednolitej ściany zieleni. Z tego powodu krzewy sadzi się zwykle gęsto, aby pędy możliwie szybko wypełniły przestrzeń i dobrze reagowały na formowanie.
Odpowiedź "0,2–0,5 m" jest zgodna z ogólną zasadą praktyczną: im bardziej formalny i intensywnie cięty żywopłot, tym mniejsza rozstawa w rzędzie. Taki zakres pozwala na zwarcie roślin, ogranicza powstawanie prześwitów i ułatwia prowadzenie równomiernej linii żywopłotu.
Pozostałe zakresy są z reguły zbyt duże dla żywopłotu formowanego:
- "0,6–0,8 m" – często prowadzi do wolniejszego zwarcia; przy wielu gatunkach może powodować prześwity przez kilka sezonów, co utrudnia uzyskanie "ściany" po cięciu.
- "1,0–1,5 m" – rozstaw bardziej typowy dla luźnych nasadzeń krzewów w grupach albo dla roślin o bardzo dużych docelowych rozmiarach, a nie dla regularnie formowanej linii.
- "1,6–2,0 m" – to rozstaw zbyt duży, przez co rośliny tworzą raczej pojedyncze bryły niż ciągły żywopłot; efekt żywopłotu wymagałby wielu lat lub dosadzeń.
W praktyce na ostateczny dobór wpływają m.in.: gatunek i odmiana, wielkość sadzonek, liczba rzędów (jeden/dwa), planowana wysokość żywopłotu oraz intensywność cięcia. Na egzaminie, jeśli nie podano gatunku, należy wybrać zakres odpowiadający najczęściej zalecanej gęstej rozstawie dla żywopłotu formowanego.
