Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2018



PYTANIE NR 6.
Zalecana wysokość cięcia prętów wiklinowych od podstawy pnia wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zalecana wysokość cięcia prętów wiklinowych (liczona od podstawy pnia) jest niewielka, aby pozostawić krótki odcinek i sprzyjać równemu, zdrowemu odrostowi oraz ograniczać uszkodzenia. W praktyce przyjmuje się przedział 2–3 cm. Pozostałe wartości są zbyt duże jak na zalecane cięcie.

Pełne wyjaśnienie:

Wysokość cięcia prętów wiklinowych ma znaczenie praktyczne: wpływa na to, jak roślina będzie się regenerować (odrastać) oraz na wygodę dalszych prac pielęgnacyjnych i zbiorczych. Przy ścinaniu zbyt wysoko pozostaje długi "kikut", który może utrudniać kolejny zbiór, sprzyjać nierównemu odrastaniu pędów i zwiększać ryzyko mechanicznego uszkadzania pozostawionych części w kolejnych sezonach.

Odpowiedź "2÷3 cm" wskazuje niskie, kontrolowane cięcie od podstawy pnia. Taki zakres jest traktowany jako zalecany w praktyce zawodowej, ponieważ pozwala zachować minimalny odcinek nad podstawą, jednocześnie ograniczając niepożądane efekty pozostawiania zbyt długiej części pędu.

Dlaczego pozostałe propozycje nie są właściwe?

  • "7÷8 cm" – to już wyraźnie większa wysokość; w praktyce prowadzi do pozostawienia zbyt długiego fragmentu, co może pogarszać ergonomię kolejnego zbioru i obniżać porządek na plantacji.
  • "10÷11 cm" – jeszcze bardziej zwiększa długość pozostawionego odcinka; taka wartość nie odpowiada idei niskiego cięcia stosowanego przy pozyskiwaniu prętów wiklinowych.
  • "14÷15 cm" – to bardzo wysokie cięcie jak na zalecenia zbioru prętów; pozostawienie tak dużej części nie jest typową praktyką technologii pozyskania wikliny do plecionkarstwa.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu mowa o "zalecanej" wysokości cięcia prętów wiklinowych, zwykle chodzi o niskie cięcie, mierzone w kilku centymetrach, a nie o wartości kilkunastocentymetrowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co oznacza "wysokość cięcia od podstawy pnia" przy zbiorze wikliny?
To odległość, na jakiej wykonuje się cięcie nad podstawą pnia (przy ziemi), zostawiając krótki odcinek. Punkt odniesienia jest istotny, bo inne "zero" (np. poziom gruntu w nierównym terenie) może zmienić ocenę, czy cięcie jest niskie czy zbyt wysokie.
Dlaczego pręty wiklinowe tnie się nisko, a nie na kilkanaście centymetrów?
Niskie cięcie ogranicza pozostawianie długich "kikutów", które mogą przeszkadzać w kolejnym zbiorze i sprzyjać nierównemu odrostowi. W praktyce chodzi o uzyskanie równych, prostych odrostów oraz porządku na plantacji, co ułatwia sortowanie i dalszą obróbkę surowca.
Jakie skutki ma zbyt wysokie cięcie prętów wiklinowych?
Zbyt wysokie cięcie oznacza pozostawienie długiego fragmentu pędu nad podstawą. Taki "kikut" może utrudniać prace w kolejnym sezonie (cięcie, zbiór, pielęgnację), a także zwiększać ryzyko przypadkowego łamania lub uszkodzeń podczas prac w międzyrzędziach.
Jak odróżnić w praktyce 2–3 cm od 7–8 cm podczas ścinki wikliny?
Najprościej użyć krótkiej miarki lub zrobić sobie wzorzec (np. zaznaczenie na rękojeści sekatora/ noża), aby szybko kontrolować wysokość. Bez kontroli wzrokowej łatwo "zostawić więcej", szczególnie przy szybkim tempie pracy, mokrym podłożu lub nierównym terenie.
Czy wysokość cięcia wpływa na jakość prętów do wyrobów plecionkarskich?
Pośrednio tak, bo sposób cięcia i późniejszy odrost wpływają na równomierność i prostolinijność przyszłych prętów. Dobre praktyki zbioru sprzyjają uzyskaniu surowca łatwiejszego do sortowania, korowania i przygotowania do plecenia (mniej deformacji i różnic w przyroście).
Kiedy najczęściej wykonuje się ścinkę prętów wiklinowych do plecionkarstwa?
Najczęściej w okresie spoczynku wegetacyjnego, gdy roślina nie ma liści i łatwiej ocenić pędy oraz zebrać materiał. Dokładny termin zależy od warunków pogodowych i lokalnej praktyki, ale na egzaminie kluczowe jest rozumienie, że zbiór planuje się tak, by zachować dobrą jakość surowca.
Jakie narzędzia stosuje się do cięcia prętów wiklinowych na plantacji?
W praktyce używa się m.in. sekatorów, noży, sierpów lub narzędzi mechanicznych – zależnie od skali pracy i grubości pędów. Kluczowe jest, by ostrze było ostre i czyste, bo równe cięcie zmniejsza ryzyko strzępienia i ułatwia dalsze czynności przy zbiorze.
Czy można odpowiedzieć na takie pytanie bez praktyki wikliniarskiej?
Jest to trudniejsze, bo pytanie dotyczy zalecenia technologicznego (wartości liczbowej), które zwykle poznaje się na ćwiczeniach, w instrukcji zakładowej lub w podręczniku branżowym. Pomaga kojarzenie, że w wiklinie preferuje się niskie cięcie, a nie pozostawianie wysokich odcinków.
Jakie błędy najczęściej popełnia się przy interpretacji "zalecanej wysokości cięcia"?
Częsty błąd to przenoszenie na wiklinę zasad z innych roślin (gdzie zostawia się wyższe odcinki) albo mylenie miejsca pomiaru (od gruntu vs od podstawy pnia). Inny błąd to wybór większej liczby "na zapas", bez uwzględnienia, że zalecenie dotyczy niskiego cięcia.
Jak przygotować się do pytań o pozyskiwanie i przygotowanie wikliny na egzamin?
Warto zrobić listę kluczowych etapów: ścinka, sortowanie, wiązanie, korowanie, suszenie, nawilżanie przed pleceniem oraz zasady BHP. Do liczb i zaleceń (jak wysokość cięcia) najlepiej przygotować fiszki. Skuteczne są też ćwiczenia praktyczne z kontrolą pomiaru.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że zalecana wysokość cięcia prętów wiklinowych (liczona od podstawy pnia) jest niewielka, aby pozostawić krótki odcinek i sprzyjać równemu, zdrowemu odrostowi oraz ograniczać uszkodzenia.

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Notatki z zajęć praktycznych z pozyskiwania i przygotowania wikliny
  • Instrukcje stanowiskowe/technologiczne stosowane w pracowni lub gospodarstwie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego