DAC (Digital-to-Analog Converter) to przetwornik cyfrowo-analogowy. W schemacie blokowym oznacza element, który przyjmuje informację w postaci cyfrowej (np. słowo binarne z mikrokontrolera, DSP lub interfejsu szeregowego) i wytwarza na wyjściu sygnał analogowy, najczęściej napięcie lub prąd proporcjonalny do tej wartości.
W praktyce DAC jest mostem między "światem cyfrowym" a "analogowym". Dzięki niemu układ cyfrowy może:
- ustawić poziom napięcia sterującego (np. regulacja wzmocnienia, progów, polaryzacji),
- wygenerować przebieg analogowy (np. audio, sygnał testowy),
- zrealizować sterowanie analogowymi elementami wykonawczymi poprzez dalszy tor (wzmacniacz, filtr, driver).
Odpowiedź "Digital Audio Codec" jest błędna, bo kodek audio to zwykle układ realizujący kodowanie/dekodowanie i często zawiera zarówno ADC, jak i DAC, ale sam skrót DAC w elektronice standardowo oznacza konkretnie konwersję cyfrowo-analogową, a nie kodek.
Odpowiedź "Dual Alternating Current" nie jest poprawnym, powszechnie stosowanym rozwinięciem w elektronice i nie opisuje typowej funkcji bloku na schemacie (regulacja prądu zmiennego nie jest definicją DAC).
Odpowiedź "Direct Access Controller" również jest myląca: w kontekście pamięci spotyka się pojęcia związane z dostępem bezpośrednim (DMA), ale skrót DAC na schematach nie odnosi się do kontrolera pamięci. Jeśli widzisz "DAC" w torze sygnału, domyślnie chodzi o przetwornik C/A.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawiają się pary skrótów ADC i DAC, zwykle dotyczą one konwersji między domeną analogową i cyfrową (pomiar vs generacja/sterowanie).
