W bukiecie z różnych kwiatów każda pozycja ma zwykle inną cenę jednostkową i inną ilość (np. róże, lilie, goździki). Dlatego program do wyceny nie może wykonać jednego mnożenia "sumy cen" przez jedną, wspólną ilość, bo taka ilość nie istnieje dla całego bukietu.
Prawidłowa logika działania programu jest typowa dla kalkulacji wielopozycyjnej:
- dla każdego rodzaju kwiatu liczy wartość pozycji: cena jednostkowa × ilość,
- następnie sumuje wartości wszystkich pozycji (to daje koszt materiałów),
- na końcu dolicza marżę (albo narzut), aby uzyskać cenę dla klienta.
Odpowiedź "Mnoży ceny wszystkich kwiatów przez ilość, a następnie dodaje marżę." należy rozumieć jako skrót myślowy: program mnoży cenę każdego kwiatu przez jego ilość, a potem sumuje wyniki i dodaje marżę.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo:
- "Dodaje ceny wszystkich kwiatów, mnoży przez ilość, a następnie dodaje marżę." jest niejednoznaczne: nie wiadomo, jaką "ilość" zastosować przy wielu różnych ilościach poszczególnych kwiatów.
- "Dodaje ceny wszystkich kwiatów i mnoży przez ilość." pomija marżę oraz ma ten sam problem z nieokreśloną "ilością" dla całego koszyka.
- "Mnoży ceny wszystkich kwiatów przez ilość, a następnie odejmuje marżę." opisuje działanie sprzeczne z praktyką cenową: marżę standardowo dolicza się do kosztu, aby uzyskać cenę sprzedaży, a nie odejmuje.
W zadaniach egzaminacyjnych zwracaj uwagę na słowa "różne kwiaty" oraz na to, czy odpowiedź uwzględnia liczenie wartości każdej pozycji i dopiero potem sumowanie oraz marżę.
