Metoda FIFO (ang. First In, First Out) to zasada zarządzania zapasami, według której towary przyjęte do magazynu jako pierwsze powinny być wydawane jako pierwsze. Kluczowa jest więc zależność między kolejnością przyjęć a kolejnością wydań.
Dlaczego to ma sens w logistyce? FIFO wspiera prawidłową rotację zapasu: starsze partie nie zalegają na stanie, a magazyn nie "przykrywa" ich nowszymi dostawami. Jest to szczególnie ważne dla towarów podatnych na pogorszenie jakości lub tzw. starzenie magazynowe (np. niektóre materiały, chemia, wyroby z ograniczoną trwałością). W wielu procesach FIFO jest także naturalnym odzwierciedleniem przepływu fizycznego w magazynie (np. w regałach przepływowych).
Odpowiedź "Towary, które wpływają do magazynu jako pierwsze, są sprzedawane jako pierwsze" jest poprawna, bo dokładnie opisuje ideę FIFO.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ odwracają lub zrywają tę zależność:
- Stwierdzenie, że towar przyjęty jako pierwszy jest sprzedawany jako ostatni, opisuje sytuację przeciwną do FIFO (w praktyce prowadziłoby do zalegania starszych partii).
- Stwierdzenie, że towar przyjęty jako ostatni jest sprzedawany jako pierwszy, jest również odwróceniem kolejności (kojarzy się z logiką "ostatnie weszło – pierwsze wyszło").
- Teza, że kolejność sprzedaży nie zależy od kolejności wpływu, zaprzecza samej idei metod rotacji, które właśnie porządkują wydania według określonej reguły.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści widzisz FIFO, przypomnij sobie hasło "pierwsze weszło – pierwsze wyszło" i sprawdź, czy odpowiedź zachowuje tę samą kolejność zarówno dla przyjęcia, jak i wydania.
