Spadek wydajności instalacji fotowoltaicznej w słoneczny dzień najczęściej wynika z czynników, które zmniejszają moc chwilową modułów albo ograniczają dopływ promieniowania do ogniw. Dlatego poprawna jest odpowiedź "Wszystkie powyższe", bo każdy z wymienionych czynników realnie może obniżać uzysk.
"Zbyt wysoka temperatura paneli fotowoltaicznych" jest częstą przyczyną strat latem. W modułach krzemowych wzrost temperatury ogniwa powoduje spadek napięcia, a w efekcie spadek mocy i sprawności. W praktyce moduły w pełnym słońcu potrafią nagrzewać się znacznie powyżej warunków referencyjnych STC, co odczuwalnie obniża produkcję energii.
"Zacienienie paneli" to kolejny typowy powód. Nawet częściowe zacienienie jednego modułu w łańcuchu może ograniczać prąd całego stringu. Diody bocznikujące pomagają ograniczać skutki zacienienia, ale jednocześnie powodują, że część modułu przestaje efektywnie pracować, co obniża moc całego generatora PV.
"Niewłaściwe ustawienie kąta nachylenia paneli" zmniejsza ilość promieniowania padającego prostopadle na powierzchnię modułu. Gdy kąt i orientacja są nieoptymalne (np. zbyt płasko, zbyt stromo lub z odchyleniem od kierunku o najlepszym nasłonecznieniu), spada napromienienie efektywne, a więc i moc wyjściowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są samodzielnie poprawne? Każda z nich opisuje tylko jeden mechanizm strat, a w praktyce często kilka z nich występuje jednocześnie (np. wysoka temperatura + częściowe zacienienie od komina). W diagnostyce warto więc sprawdzać: temperaturę modułów (i wentylację pod nimi), analizę zacienienia w różnych porach dnia oraz zgodność kąta nachylenia z założeniami projektu.
