Układ barw komplementarnych (dopełniających) opiera się na zasadzie, że barwy leżące naprzeciwko siebie na kole barw tworzą pary o maksymalnym kontraście. W praktyce projektowania odzieży i tekstyliów najczęściej odnosi się to do tradycyjnego koła barw w modelu RYB (czerwień–żółć–błękit), znanego z nauki o barwie w sztukach plastycznych.
Dla barwy dominującej niebieskiej parą komplementarną w RYB jest pomarańczowy. Wynika to z położenia tych barw po przeciwnych stronach koła barw: zestawione obok siebie wzajemnie się "wyostrzają" i przyciągają uwagę, dlatego są chętnie używane do podkreślania elementów odzieży (np. dodatków, lamówek, nadruków, przeszyć).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do definicji komplementarności?
- Czerwony w modelu RYB jest barwą komplementarną dla zielonego, a nie dla niebieskiego. To częsty skrót myślowy: pamięta się jedną znaną parę i próbuje ją zastosować do innej barwy dominującej.
- Zielony jest dopełnieniem czerwonego, więc przy dominancie niebieskiej nie tworzy układu komplementarnego; może natomiast występować w zestawieniach pokrewnych (np. chłodnych) zależnie od odcieni.
- Fioletowy w klasycznym RYB jest dopełnieniem żółtego. Z niebieskim tworzy raczej relację sąsiedztwa/zbliżenia na kole barw (kolory chłodne), a nie przeciwległości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy odzieży i materiałów, najbezpieczniej myśleć w kategoriach koła barw RYB. Model RGB dotyczy przede wszystkim światła i ekranów, gdzie relacje dopełniające są inne, co bywa źródłem pomyłek.
