W projekcie ogrodu botanicznego nacisk kładzie się na kolekcję i prezentację roślin, a także na funkcję edukacyjną (poznawanie gatunków, ich pochodzenia, przystosowań i zastosowań). Dlatego poprawnym elementem, który należy uwzględnić w projekcie roślinnym, jest różnorodność gatunków roślin. Zwiększa ona wartość poznawczą ekspozycji, pozwala budować działy tematyczne (np. systematyczne, geograficzne, użytkowe) i lepiej odzwierciedla bogactwo świata roślin.
Stwierdzenie "Wszystkie gatunki roślin powinny pochodzić z tego samego regionu" jest zbyt kategoryczne. Ogród botaniczny może mieć fragmenty geograficzne, ale całościowo zwykle obejmuje kolekcje z różnych obszarów, a ograniczenie do jednego regionu redukuje cel poznawczy i kolekcjonerski.
Stwierdzenie "Wszystkie rośliny powinny mieć ten sam kolor" to podejście właściwe co najwyżej dla wąskiej kompozycji ozdobnej (np. rabaty monochromatycznej), a nie dla ogrodu botanicznego, gdzie zmienność barw i form jest częścią ekspozycji i ułatwia porównywanie gatunków.
Stwierdzenie "Wszystkie rośliny powinny mieć podobne wymagania dotyczące pielęgnacji" brzmi praktycznie, ale również jest zbyt absolutne. W praktyce dąży się raczej do grupowania roślin o zbliżonych wymaganiach w obrębie konkretnych kwater/siedlisk, natomiast cały ogród botaniczny może obejmować bardzo różne warunki (cień/słońce, sucho/wilgotno, gleby kwaśne/zasadowe). To właśnie umożliwia prezentację szerokiego spektrum gatunków.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ogrodu botanicznego, szukaj odpowiedzi związanych z bioróżnorodnością, kolekcjami i edukacją. Odpowiedzi z "wszystkie…" często sygnalizują zbyt sztywną zasadę, która nie pasuje do złożonych obiektów roślinnych.
