W stadzie o kierunku mlecznym celem postępu hodowlanego jest przede wszystkim poprawa cech związanych z produkcją mleka potomstwa. To wynika z samej definicji tego kierunku użytkowania: najważniejszym "produktem" stada jest mleko, a więc selekcja powinna koncentrować się na cechach mlecznych.
W danych porównuje się dwie cechy potomstwa: wzrost masy ciała oraz ilość wyprodukowanego mleka. Przy podejmowaniu decyzji hodowlanej trzeba nadać im właściwą hierarchię. W praktyce przy doborze buhajów do stad mlecznych cechy mleczne mają największe znaczenie, natomiast przyrost masy jest cechą wtórną (może być ważna np. dla wartości cieląt, ale nie jest celem nadrzędnym hodowli mlecznej).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Byk A", ponieważ jego potomstwo produkuje więcej mleka (5000 l/rok) niż potomstwo po Byku B (4800 l/rok). Różnica w przyroście masy (200 vs 220 kg/rok) jest relatywnie niewielka i dotyczy cechy drugorzędnej w tym kierunku hodowli.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Byk B" – wybór opiera się na większym przyroście masy, ale pomija kluczowy cel stada mlecznego, jakim jest maksymalizacja cech mlecznych; to typowe pomylenie kierunku mlecznego z mięsnym.
- "Nie można jednoznacznie określić…" – w tym zadaniu jednoznaczność zapewnia kontekst "bydło mleczne", który wskazuje, że cecha mleczna powinna przeważać w ocenie postępu.
- "Oba byki…" – parametry nie są takie same; zwłaszcza produkcja mleka różni się, a to w stadzie mlecznym zmienia ocenę wartości doboru.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pada "bydło mleczne", w pierwszej kolejności porównuj cechy mleczne (wydajność), a dopiero potem cechy dodatkowe.
