W pytaniu podano uproszczony profil warstw gruntu: na wierzchu znajduje się warstwa humusu o miąższości 0,5 m, a poniżej gliny ciężkie o miąższości 3,0 m (dalej: żwiry i skały). W praktyce budowlanej warstwa humusu jest traktowana jako grunt organiczny, zmienny i zwykle nienadający się do bezpośredniego posadowienia. Dlatego rozważając głębokość posadowienia, w takim uproszczonym zadaniu przyjmuje się, że fundament powinien znaleźć się poniżej humusu.
Skoro humus ma 0,5 m, to granica jego spodu wypada na głębokości 0,5 m. Kolejna warstwa ("gliny ciężkie") ma 3,0 m, więc jej spód jest na głębokości:
0,5 m + 3,0 m = 3,5 m
Odpowiedź "3,5 m" jest więc zgodna z mechaniką odczytu profilu: wskazuje poziom poniżej warstwy organicznej, w obrębie kolejnej warstwy gruntu, licząc od powierzchni terenu.
- Odpowiedź "0,5 m" jest błędna w logice zadania, bo odpowiada jedynie grubości humusu (poziom spodu humusu), a nie "bezpiecznemu" poziomowi posadowienia w nośniejszej warstwie.
- Odpowiedź "5,0 m" nie wynika z sumy warstw w tabeli jako typowy punkt przejścia warstw (nie odpowiada ani spodowi glin, ani spodowi żwirów w podanym profilu).
- Odpowiedź "10,0 m" jest oderwana od danych: nie ma w tabeli informacji, które wskazywałyby na taką głębokość (to raczej zgadywanie "im głębiej tym lepiej").
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tabelarycznych najpierw ustal, czy podane wartości oznaczają miąższość warstw, czy głębokości ich zalegania. Gdy w tabeli są kolejne warstwy z wartościami w metrach, często właściwym krokiem jest sumowanie, aby znaleźć głębokość granicy warstw.
