W ocenie zgodności reklamy z normami etycznymi kluczowe są dwie zasady: rzetelność oraz niewprowadzanie w błąd. W tym zadaniu podano istotne założenie: reklamy nie pokazują dowodów na prawdziwość haseł, a tylko w wariancie "polecany przez ekspertów" istnieje rekomendacja, którą można realnie zweryfikować (jest udokumentowana).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Reklama C". Odwołanie do autorytetu (ekspertów) może być etyczne, ale wyłącznie wtedy, gdy jest prawdziwe i możliwe do potwierdzenia. W zadaniu to właśnie zostało zagwarantowane.
- "Reklama A" z hasłem "najlepszy na rynku" to superlatyw. Bez twardych, porównywalnych danych (np. metodologia porównania, kryteria, wyniki) jest to claim łatwo uznać za wprowadzający w błąd.
- "Reklama B" z obietnicą "100% skuteczności" to twierdzenie absolutne. W praktyce jest ono skrajnie trudne do udowodnienia dla wszystkich użytkowników i wszystkich warunków, więc bez dowodów narusza zasadę rzetelności.
- "Reklama D" ("brak skutków ubocznych") również jest twierdzeniem absolutnym. W wielu kategoriach produktowych jest ono nie tylko trudne do potwierdzenia, ale może też tworzyć fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w reklamie słowa typu "najlepszy", "zawsze", "100%", "zero", traktuj je jako sygnał konieczności posiadania mocnych, sprawdzalnych dowodów. Jeśli zadanie podkreśla brak dowodów, takie hasła zwykle wypadają gorzej etycznie.
