Poprawna odpowiedź: C-3
Wyostrzanie (sharpening) to technika, która ma sprawić, że szczegóły i krawędzie będą wyglądały na bardziej wyraźne. W praktyce osiąga się to przez zwiększenie lokalnego kontrastu w sąsiedztwie krawędzi (np. filtrami konwolucyjnymi, maską wyostrzającą unsharp mask lub filtrem górnoprzepustowym). Dlatego wyostrzanie jest efektem przeciwnym do rozmycia: rozmycie zmniejsza różnice między sąsiednimi pikselami, a wyostrzanie je uwypukla. Opis 3 ("aby obraz wydawał się bardziej rozmyty") jest więc sprzeczny z istotą wyostrzania, co czyni parę C-3 błędną.
Dlaczego pozostałe pary są poprawne?
- A-1 Dodawanie szumów – polega na wprowadzeniu losowych zmian wartości pikseli (np. dla efektu ziarnistości). To zgodne z opisem 1.
- B-2 Skalowanie – oznacza zmianę rozmiaru obrazu (wymiarów w pikselach). Stosuje się algorytmy interpolacji, by ograniczać pogorszenie jakości. Mimo że w praktyce idealne "bez utraty jakości" nie zawsze jest możliwe, sens opisu 2 odpowiada idei skalowania jako zmiany rozmiaru.
- D-4 Klonowanie – narzędzie retuszu kopiujące fragment obrazu i przenoszące go w inne miejsce (np. usuwanie skaz, powielanie elementów). Opis 4 jest trafny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się termin z języka potocznego ("wyostrzyć" = uczynić ostrzejszym), a opis mówi o efekcie przeciwnym ("rozmyć"), to jest silny sygnał niezgodności. W praktyce fotografii wyostrzanie często wykonuje się po zmianie rozmiaru i przed eksportem, a jego nadużycie może powodować artefakty typu halo.
