To zadanie sprawdza umiejętność wyznaczenia progu rentowności (break-even point) w realiach gastronomii/cateringu. Próg rentowności to taka liczba sprzedanych jednostek, przy której przychody są równe łącznym kosztom, a wynik finansowy wynosi 0.
Krok 1: ustal marżę kontrybukcyjną (wkład na pokrycie kosztów stałych)
W danych: koszt jednego posiłku = 10 zł (koszt zmienny jednostkowy), cena sprzedaży = 15 zł.
Marża kontrybukcyjna na 1 posiłek = 15 − 10 = 5 zł. Oznacza to, że każdy sprzedany posiłek "dokłada" 5 zł do pokrywania kosztów stałych (czynsz, wynagrodzenia, amortyzacja itp.).
Krok 2: oblicz próg rentowności w sztukach
Koszty stałe wynoszą 5 000 zł. Skoro 1 posiłek wnosi 5 zł na ich pokrycie, to liczba posiłków potrzebna do pokrycia kosztów stałych to:
5 000 / 5 = 1 000 posiłków.
Kontrola wyniku (sprawdzenie logiki)
- Przychód przy 1 000 posiłków: 1 000 × 15 zł = 15 000 zł
- Koszty zmienne przy 1 000 posiłków: 1 000 × 10 zł = 10 000 zł
- Koszty stałe: 5 000 zł
- Łączne koszty: 10 000 zł + 5 000 zł = 15 000 zł
Przychody = koszty, więc wynik = 0, czyli dokładnie próg rentowności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
Odpowiedź "500" zwykle wynika z błędu polegającego na dzieleniu 5 000 zł przez 10 zł lub z pomylenia pojęć (koszty stałe vs koszt jednostkowy). "1 500" i "2 000" to wartości powyżej progu rentowności – przy takich wolumenach koszty stałe byłyby już pokryte, a firma zaczęłaby generować zysk (przy założeniu niezmiennych kosztów i ceny).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat Próg rentowności = Koszty stałe / (Cena − Koszt zmienny). W gastronomii najczęstsza pomyłka to pominięcie kosztu zmiennego w mianowniku.
