Ocena, czy gleba "spełnia normy", nie polega na porównaniu wyniku z jedną stałą liczbą. Dopuszczalne zawartości metali ciężkich (w tym kadmu) są w Polsce określane tak, aby uwzględniać właściwości gleby wpływające na mobilność i dostępność metali, zwłaszcza udział drobnych cząstek (frakcji spławialnej) oraz zdolność sorpcji.
W pytaniu wskazano, że badana jest gleba lekka (do 20% frakcji spławialnej). Dla takiej kategorii dopuszczalny próg kadmu jest z górnego zakresu wartości (w praktyce wskazywany jako 5 mg/kg). Otrzymany wynik 4 mg/kg jest więc niższy od progu, co oznacza zgodność z wymaganiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Stwierdzenie z progiem 3 mg/kg nie pasuje do gleby lekkiej; taki poziom może dotyczyć innych kategorii gleb o większej zawartości frakcji drobnej, gdzie metale są inaczej oceniane.
- Stwierdzenie, że "norma wynosi 4 mg/kg", błędnie sugeruje równość wyniku i progu. W praktyce próg jest wartością graniczną, a nie "dopasowaną" do pojedynczego pomiaru; w dodatku zależy od kategorii gleby.
- Stwierdzenie z progiem 2 mg/kg jest typowe dla gleb o innych właściwościach (bardziej "ciężkich"/drobnoziarnistych), a nie dla gleb lekkich opisanych w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim porównasz wynik metalu ciężkiego z normą, ustal kategorię gleby (np. na podstawie granulometrii i frakcji spławialnej). Dopiero wtedy wybierasz właściwy próg i oceniasz zgodność.
