Konto "Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami" w praktyce bywa prowadzone jako konto aktywno‑pasywne, ponieważ obejmuje dwa różne ekonomicznie stany:
- należności od odbiorców (typowo strona Wn),
- zobowiązania wobec dostawców (typowo strona Ma).
Po uzgodnieniu ewidencji syntetycznej z analityczną (czyli sprawdzeniu, czy suma zapisów/sald z kont pomocniczych kontrahentów zgadza się z kontem w księdze głównej) księgowy zamyka konto zgodnie z wynikiem uzgodnienia. Jeżeli analityka wskazuje, że występują jednocześnie należności 2 000 zł oraz zobowiązania 4 000 zł, to konto nie "znosi się" do jednego salda, tylko wykazuje dwa salda: debetowe 2 000 zł i kredytowe 4 000 zł.
Odpowiedź "wyłącznie kredytowym - 4 000 zł" jest błędna, bo pomija istnienie należności (saldo Wn). Odpowiedź "wyłącznie debetowym - 2 000 zł" jest błędna, bo pomija zobowiązania (saldo Ma). Odpowiedź "jednocześnie debetowym - 4 000 zł i kredytowym - 2 000 zł" odwraca znaczenie stron konta: większa kwota zobowiązań powinna pozostać po stronie Ma, a należności po stronie Wn.
Wskazówka egzaminacyjna: w rozrachunkach myśl w kategoriach kto jest komu winien. Odbiorca jest dłużnikiem jednostki (należność → Wn), a jednostka jest dłużnikiem dostawcy (zobowiązanie → Ma). Uzgodnienie z analityką ma potwierdzić te kwoty, a nie "wymusić" jedno saldo.