Badanie opisane jako urografia odnosi się do obrazowania układu moczowego z użyciem środka kontrastowego, typowo rejestrowanego w formie zdjęć RTG (rentgenogramów) w kolejnych fazach po podaniu kontrastu. W takim badaniu oczekuje się uwidocznienia struktur związanych z odpływem moczu: układu kielichowo-miedniczkowego nerek, przebiegu moczowodów oraz wypełnienia pęcherza moczowego.
Odpowiedź "angiografii nerkowej" jest nieprawidłowa, gdyż angiografia ma na celu ocenę naczyń (np. tętnic nerkowych). Obraz charakterystyczny dla angiografii pokazuje przede wszystkim światło naczyń wypełnione kontrastem, a nie układ zbiorczy nerki i drogi moczowe. W praktyce angiografia wymaga też innego dostępu (zwykle donaczyniowego, często tętniczego) i innego celu diagnostycznego.
Odpowiedzi zawierające dopisek "TK" (urografia TK oraz angiografia nerkowa TK) wskazują na tomografię komputerową, czyli obrazowanie warstwowe. W TK analizuje się przekroje (oraz rekonstrukcje), a nie pojedynczy klasyczny rentgenogram projekcyjny. Dlatego, jeśli przedstawiony materiał jest rentgenogramem, opcje z TK nie pasują do modalności badania.
Wskazówka egzaminacyjna: rozróżniaj co wypełnia kontrast (drogi moczowe vs naczynia) oraz jaki jest typ obrazu (projekcja RTG vs przekroje TK). To zwykle najszybciej prowadzi do poprawnej identyfikacji procedury.
