Zanik w torze radiowym (często opisywany jako fading) dotyczy zmienności poziomu sygnału w czasie. W praktyce oznacza to, że sygnał na odbiorniku może okresowo słabnąć, mimo że nadajnik i odbiornik pracują poprawnie. Takie osłabienie można opisać jako chwilowy wzrost tłumienności toru radiowego, czyli sytuację, w której straty w torze na krótki czas rosną, a użyteczny poziom sygnału maleje.
Odpowiedź "chwilowy wzrost tłumienności." pasuje do definicji zjawiska, bo podkreśla dwa kluczowe elementy:
- chwilowy – zanik jest zjawiskiem przejściowym, zależnym od warunków propagacji i środowiska,
- wzrost tłumienności – opisuje mechanizm skutkujący spadkiem poziomu sygnału na wejściu odbiornika.
Odpowiedź "powtarzalny wzrost tłumienności." jest myląca, ponieważ "powtarzalność" nie jest cechą definicyjną zaniku. Zaniki mogą występować nieregularnie albo zależeć od ruchu obiektów i zmian środowiska; ważniejszy jest ich przejściowy charakter, a nie cykliczność.
Odpowiedź "parametr opisujący zasięg." jest niepoprawna, bo zasięg opisuje zdolność systemu do utrzymania łączności na pewnej odległości przy określonych warunkach, a zanik dotyczy chwilowych wahań poziomu sygnału w już istniejącym torze radiowym.
Odpowiedź "stała tłumienność." również nie pasuje: stała tłumienność byłaby cechą ustaloną (np. wynikającą z geometrii toru i średnich strat), natomiast zanik to odchylenie od wartości średniej – epizod pogorszenia warunków odbioru. W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą zasadę: zanik = chwilowe osłabienie sygnału, a więc chwilowy wzrost strat/tłumienia.
