W sytuacji, gdy podzespoły są montowane na specjalne życzenie klienta, zapotrzebowanie na nie ma zwykle charakter nieregularny i trudno je stabilnie prognozować. W takim przypadku racjonalne jest zamawianie dokładnie takiej ilości, jaka wynika z konkretnego zlecenia lub potrzeb danego okresu, czyli system "partia na partię". Ogranicza to ryzyko, że w magazynie pozostaną drogie, wolnorotujące lub specyficzne elementy, które mogą się zestarzeć, stracić przydatność lub po prostu długo zalegać.
Odpowiedź "stałej dostawy" sugeruje dostarczanie w stałych odstępach czasu i/lub w powtarzalnych ilościach. To podejście lepiej pasuje do asortymentu o w miarę stabilnym, powtarzalnym zużyciu (np. materiały eksploatacyjne), a nie do części dobieranych pod indywidualne zamówienia.
Odpowiedź "min-max" dotyczy polityki utrzymywania zapasu między poziomem minimalnym i maksymalnym. Jest sensowna przy asortymencie, dla którego utrzymuje się zapas bezpieczeństwa i regularnie go uzupełnia. Dla elementów zamawianych sporadycznie "na życzenie" może prowadzić do tworzenia niepotrzebnego zapasu, bo samo założenie poziomu maksymalnego zakłada powtarzalność popytu.
Odpowiedź "ciągłego przeglądu" (ciągła kontrola stanu) oznacza, że poziom zapasu jest stale monitorowany i po osiągnięciu punktu ponownego zamówienia uruchamia się dostawę. To nadal model typowy dla zapasów, które utrzymuje się na stanie i często rotują. Przy częściach nietypowych kluczowe jest zamówienie dokładnie pod zlecenie, a nie utrzymywanie stałego poziomu magazynowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się sygnał "na specjalne życzenie / pod konkretny montaż / nietypowe", najpierw rozważ rozwiązania minimalizujące zapas, czyli zamawianie pod zlecenie.
