W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną ważne jest rozpoznawanie nie tylko potrzeb biologicznych, ale także potrzeb psychospołecznych. Osoba samotna, która ma ograniczone kontakty, często doświadcza izolacji, spadku nastroju i poczucia wykluczenia. Zapewnienie jej kontaktu z koleżankami z byłej pracy (np. rozmowa telefoniczna, wideorozmowa, pomoc w umówieniu odwiedzin) ma przede wszystkim funkcję społeczną: podtrzymuje relacje, daje poczucie bycia pamiętaną i akceptowaną.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "przynależności" – kontakt z innymi ludźmi służy budowaniu więzi, otrzymywaniu wsparcia emocjonalnego i utrzymywaniu tożsamości społecznej (rola koleżanki, współpracownicy, członka grupy). Dla opiekuna medycznego jest to praktyczny przykład aktywizacji psychospołecznej, która może zmniejszać poczucie osamotnienia.
- "zainteresowań" jest nieprawidłowe, bo w opisie nie ma elementu rozwijania hobby ani aktywności tematycznej (np. koło zainteresowań, czytelnictwo, rękodzieło). Sam fakt rozmowy z koleżankami dotyczy relacji, a nie treści pasji.
- "sukcesu" jest nieprawidłowe, ponieważ sytuacja nie dotyczy osiągnięć, rywalizacji, awansu ani realizacji celów. Odwołanie do byłej pracy może mylić, ale kluczowe jest słowo "kontakt" i "koleżanki".
- "transcendencji" jest nieprawidłowe, bo odnosi się do potrzeb duchowych, sensu, wartości lub przekraczania siebie. Utrzymywanie znajomości zawodowych może być ważne emocjonalnie, ale nie jest typową interwencją ukierunkowaną na sferę duchową.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się relacje, grupa, rozmowa, spotkania, wsparcie – najczęściej chodzi o potrzeby społeczne (przynależność, akceptacja, bliskość). Gdy pojawia się hobby i aktywność tematyczna – wtedy rozważ potrzeby zainteresowań.
