Oznaczenia HV, HB i HRC odnoszą się do twardości materiału, czyli odporności na trwałe odkształcenie (najczęściej wgniatanie) pod działaniem obciążenia. Na rysunku technicznym takie skróty informują, jaką twardość powinien mieć detal po wykonaniu procesu (np. po obróbce cieplnej) oraz w jakiej metodzie/ skali ma być ona mierzona.
- HV – twardość mierzona metodą Vickersa (wgłębnik diamentowy o kształcie ostrosłupa).
- HB – twardość mierzona metodą Brinella (wgłębnik kulisty).
- HRC – twardość mierzona metodą Rockwella w skali C (stożek diamentowy, określona skala pomiarowa).
Odpowiedź "twardość materiału" jest poprawna, bo wszystkie trzy skróty są standardowo używane do zapisu wyników lub wymagań twardości.
Odpowiedź "udarność materiału" jest niepoprawna: udarność dotyczy odporności na pękanie przy obciążeniu dynamicznym i oznacza się ją inaczej (zwykle w odniesieniu do próby udarności), a nie symbolami HV/HB/HRC.
Odpowiedź "sprężystość materiału" także jest niepoprawna: sprężystość wiąże się z odkształceniami sprężystymi i parametrami typu moduł sprężystości, które nie są zapisywane jako HV/HB/HRC.
Odpowiedź "parametry honowania" jest błędna, ponieważ honowanie to proces wykończeniowy powierzchni, a jego parametry opisuje się innymi wielkościami (np. związanymi z chropowatością, narzędziem czy posuwem), nie symbolami skal twardości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz trzy litery zaczynające się od "H" (HB, HRC) lub "HV", w pierwszej kolejności kojarz je z hardness w sensie twardości (w praktyce: wymaganie kontroli twardości).
