W zadaniach kosztorysowych opartych na KNR kluczowe są dwa kroki: poprawny odczyt normy oraz poprawne przeliczenie na zakres robót.
1) Odczyt normy robocizny
Tablica KNR podaje nakłady robocizny jako r-g na 100 m. Żeby wybrać właściwą wartość, trzeba jednocześnie dopasować wszystkie parametry pozycji:
- rodzaj elementu: krawężniki,
- materiał: betonowe,
- wymiar: 20×30 cm,
- rodzaj podsypki: cementowo‑piaskowa.
Dla tej kombinacji norma wynosi 26,89 r-g/100 m. Pomylenie podsypki (piaskowa zamiast cementowo‑piaskowej) albo wymiaru (15×30 zamiast 20×30) skutkuje inną normą i innym wynikiem, mimo że rachunek może być wykonany poprawnie.2) Przeliczenie na długość 350 m
Skoro norma jest na 100 m, to najpierw wyznacza się, ile "setek metrów" obejmuje zakres robót:
350 m / 100 m = 3,5.
3) Obliczenie kosztu bezpośredniego robocizny
Stosuje się wzór:
KbR = (L/100) × n × s, gdzie L – długość w metrach, n – norma r-g/100 m, s – stawka zł/r-g.
Podstawienie danych daje:
- (350/100) = 3,5
- n = 26,89 r-g/100 m
- s = 20,00 zł/r-g
Obliczenie: 3,5 × 26,89 × 20,00 = 1882,30 zł.Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
Najczęściej wynik różni się dlatego, że odczytano normę z niewłaściwej kolumny (np. inna podsypka albo inny wymiar) lub pominięto fakt, że norma jest na 100 m (błąd jednostki i przelicznika). W praktyce kosztorysant powinien zawsze "spiąć" parametry z opisu robót z nagłówkami kolumn w tablicy, zanim wykona mnożenie.
