W planowaniu liczby pojazdów kluczowe jest powiązanie dostępności (ile dni realnie pojazd może pracować) z czasem cyklu przewozu (ile dni "zajmuje" jedna trasa). Z danych: dostępność = 20 dni/miesiąc, średnia długość trasy = 5 dni.
Z tego wynika, że jeden pojazd może zrealizować średnio:
liczba tras na pojazd = 20 / 5 = 4 trasy w miesiącu.
Jeżeli w rozwiązaniu wychodzi 90 pojazdów, to odpowiada to łącznej zdolności wykonania:
- 90 · 4 = 360 tras w miesiącu.
Dodana informacja o średniej ładowności 5 ton pozwala przejść z tras na potencjał tonowy:
- 360 tras · 5 t = 1800 t możliwych do przewiezienia w miesiącu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym modelu liczenia? Każda inna liczba pojazdów oznaczałaby inną łączną liczbę tras (i inny potencjał tonowy) przy tych samych parametrach dostępności i czasu trasy, czyli nie spełniałaby założonego zapotrzebowania przewozowego ukrytego w doborze wyniku. Typowy błąd to nieuwzględnienie czasu trasy (liczenie "na tony" bez czasu) albo błędne zaokrąglenie wyniku planistycznego.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać schemat:
- Oblicz trasy na pojazd: dostępność / czas trasy.
- Wyznacz wymaganą liczbę tras (z danych zadania) lub wymaganą masę do przewozu.
- Policz pojazdy: wymagane trasy / trasy na pojazd (lub równoważnie w "pojazdodniach").
