W zadaniu należy rozpoznać stylistykę fryzury przedstawionej na rysunku i dopasować ją do nazwy stylu. Styl romantyczny w projektowaniu fryzur to przede wszystkim wrażenie miękkości i subtelności: linie są łagodne, przejścia płynne, a całość wygląda lekko i dekoracyjnie. Często pojawiają się fale, loki, miękkie upięcia, sploty lub delikatne akcenty ozdobne, które nie dominują formy, lecz ją "zmiękczają".
Odpowiedź "romantycznego" pasuje do fryzur, które mają podkreślić kobiecość, delikatność i elegancję o nienachalnym charakterze. Tego typu stylizacje są częstym wyborem na okazje uroczyste, sesje zdjęciowe czy stylizacje wieczorowe, gdy klientka oczekuje efektu lekkiego, falującego, miękko ułożonego.
Pozostałe propozycje opisują inny zamysł estetyczny:
- "awangardowego" dotyczy fryzur eksperymentalnych, często o wyraźnej geometrii, kontrastach, nietypowych proporcjach lub zaskakujących detalach. Kluczowe jest wrażenie nowatorskości i celowego przełamania klasycznych zasad.
- "naturalnego" odnosi się do stylizacji możliwie "niewymuszonej": prostej, minimalistycznej, o wrażeniu małej ingerencji w strukturę włosa. Charakterystyczne są miękkie, ale mało dekoracyjne ułożenia, często bez wyraźnego rysunku formy.
- "sportowego" akcentuje funkcjonalność i wygodę: włosy nie powinny przeszkadzać, forma jest prosta, stabilna i praktyczna (np. związanie, krótkie cięcia, gładkie upięcia podporządkowane aktywności).
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o style nie koncentruj się na jednym szczególe, tylko oceń całościowe wrażenie (linia, faktura, objętość, stopień dekoracyjności oraz "cel" fryzury: ozdobny czy praktyczny). To zmniejsza ryzyko pomylenia stylu romantycznego z naturalnym lub sportowym.
