Obraz zawierający wiele kolorów i gradienty (czyli płynne przejścia tonalne) wymaga formatu, który dobrze radzi sobie z tzw. "ciągłymi tonami". Wśród podanych opcji najbardziej odpowiedni jest JPEG, ponieważ typowo zapisuje obrazy w pełnej palecie barw i stosuje kompresję stratną zaprojektowaną właśnie pod zdjęcia oraz miękkie przejścia.
Dlaczego to działa w praktyce? Przy gradientach ważne jest, aby format nie ograniczał liczby dostępnych kolorów. JPEG nie jest formatem paletowym, więc nie "przeskakuje" między nielicznymi barwami. Dodatkowo zwykle pozwala uzyskać mniejszy rozmiar pliku niż formaty bez kompresji, co ma znaczenie dla czasu ładowania strony.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:
- GIF to format paletowy (ograniczona liczba kolorów). Przy gradientach łatwo pojawia się pasmowanie, bo brakuje wystarczającej liczby odcieni do gładkich przejść.
- PNG-8 również jest wariantem paletowym, więc ma podobny problem jak GIF: ograniczona liczba kolorów utrudnia wierne odwzorowanie gradientów.
- BMP zwykle nie stosuje efektywnej kompresji typowej dla WWW, przez co pliki są bardzo duże. Nawet jeśli jakość może być wysoka, jest to niepraktyczne w zastosowaniach internetowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "wiele kolorów", "gradienty", "zdjęcie", szukaj formatu przeznaczonego do ciągłych tonów. Gdy jest "ikona", "logo", "ostre krawędzie" lub "przezroczystość", częściej wygrywają formaty bezstratne.
