Opracowanie indywidualnego planu opieki wymaga podejścia skoncentrowanego na osobie. Dlatego kluczowe są zasady: indywidualizacji oraz poszanowania godności. Indywidualizacja oznacza, że opiekunka bierze pod uwagę stan zdrowia, sprawność, nawyki, preferencje, tempo działania, cele i ograniczenia podopiecznego. Dzięki temu plan jest realny, wspiera samodzielność na miarę możliwości i zwiększa motywację do współpracy.
Poszanowanie godności to praktyczne okazywanie szacunku: m.in. kulturalny sposób komunikacji, pytanie o zgodę, informowanie o czynnościach, dyskrecja oraz unikanie upokarzających komentarzy. Takie podejście buduje zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i chęć współdziałania, co bezpośrednio poprawia efektywność realizacji planu.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Akceptacja, uległość: akceptacja (rozumiana jako przyjęcie osoby z jej trudnościami) może wspierać relację, ale uległość nie jest zasadą profesjonalnej opieki. Uległość może prowadzić do braku granic, rezygnacji z zasad bezpieczeństwa i niespójności działań.
- Podmiotowe traktowanie, pobłażliwość: podmiotowe traktowanie jest zgodne z dobrą praktyką, lecz pobłażliwość to przyzwalanie lub "odpuszczanie" ustaleń, co utrudnia planowanie i konsekwentną realizację celów opieki.
- Przedmiotowe traktowanie, poszanowanie prywatności: poszanowanie prywatności jest ważne, jednak przedmiotowe traktowanie stoi w sprzeczności z etyką opieki i niszczy współpracę, bo odbiera podopiecznemu sprawczość i szacunek.
W praktyce warto pamiętać: plan opieki powinien być tworzony z podopiecznym (na ile to możliwe), a nie tylko dla podopiecznego. To wzmacnia poczucie wpływu i poprawia przestrzeganie ustaleń.
