Zasoby instytucjonalne środowiska osoby starszej to takie formy wsparcia, które są zapewniane przez formalne instytucje działające w systemie ochrony zdrowia, pomocy społecznej lub innych usług publicznych. Są one zorganizowane, mają określone kompetencje oraz procedury, a pomoc jest udzielana w ramach świadczeń, usług lub decyzji administracyjnych.
Odpowiedź "przychodnia, ośrodek pomocy społecznej" jest właściwa, ponieważ obie wskazane jednostki mają charakter instytucjonalny i w praktyce stanowią podstawowe zasoby środowiskowe seniora: przychodnia zapewnia dostęp do świadczeń zdrowotnych (np. konsultacje, profilaktykę, skierowania), a ośrodek pomocy społecznej organizuje i koordynuje wsparcie socjalne (np. usługi opiekuńcze, praca socjalna, informacja o świadczeniach).
Odpowiedź "rodzina, sąsiedzi" nie jest poprawna, bo wskazuje zasoby nieformalne (naturalne), a nie instytucje. To ważne źródła wsparcia, ale nie spełniają kryterium instytucjonalności.
Odpowiedź "zabezpieczenie finansowe, mieszkanie" dotyczy zasobów materialnych osoby starszej. Mogą one wzmacniać samodzielność, jednak nie są instytucjami środowiska.
Odpowiedź "szpital, rodzina" jest mieszana: szpital jest instytucją, natomiast rodzina nie. Pytanie wymaga wskazania zasobów instytucjonalnych, więc para zawierająca element nieformalny nie spełnia warunku.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: instytucjonalne = zorganizowane podmioty (placówki, urzędy, jednostki), a nieinstytucjonalne = ludzie z otoczenia (rodzina, sąsiedzi) oraz zasoby osobiste i materialne.
