W porównaniu technologii LCD i OLED "jakość obrazu" najczęściej wiąże się z kontrastem, poziomem czerni, jednorodnością, kątami widzenia oraz sposobem wyświetlania scen nocnych i materiałów filmowych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: telewizor z ekranem OLED?
W OLED każdy piksel świeci sam (jest samoemisyjny). Oznacza to, że piksel może zostać całkowicie wyłączony, co daje bardzo głęboką czerń i bardzo wysoki kontrast w scenach o dużych różnicach jasności. Zwykle poprawia to odbiór filmów i treści HDR, szczególnie w ciemniejszym pomieszczeniu. OLED ma też na ogół bardzo dobre kąty widzenia, bo brak klasycznego podświetlenia ogranicza spadki kontrastu przy patrzeniu z boku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Telewizor z ekranem LCD – LCD moduluje światło z podświetlenia (LED). Nawet przy dobrych matrycach i zaawansowanym sterowaniu podświetleniem trudniej uzyskać idealnie czarną czerń, a w ciemnych scenach mogą pojawiać się poświaty lub nierównomierności. To zwykle obniża subiektywną jakość obrazu w porównaniu z OLED.
- Obie technologie są takie same pod względem jakości obrazu – to zbyt dalekie uproszczenie. Różnice konstrukcyjne (samoemisja vs podświetlenie) przekładają się na mierzalne i widoczne różnice w czerni, kontraście i kątach widzenia.
- Nie można stwierdzić, która technologia jest lepsza bez dodatkowych informacji – dodatkowe informacje mogą zmienić wybór w konkretnym zastosowaniu (np. bardzo jasne pomieszczenie, ryzyko utrwalania obrazu, priorytet maksymalnej jasności), ale pytanie dotyczy ogólnego porównania "pod względem jakości obrazu". W takim ujęciu OLED jest standardowo uznawany za lepszy, zwłaszcza w kontrastowych scenach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie jest ogólne i dotyczy jakości obrazu, najbezpieczniejszym kryterium rozróżniającym jest: OLED = najlepsza czerń i kontrast (piksele gasną), LCD = podświetlenie i kompromisy czerni.
