Barwienia mikrobiologiczne służą do uwidaczniania komórek i ich elementów oraz do wstępnego różnicowania drobnoustrojów w diagnostyce. Klasycznym przykładem jest metoda Grama, w której kluczowe znaczenie ma to, jakie struktury zatrzymują barwnik.
A. Fiolet krystaliczny jest barwnikiem podstawowym w barwieniu Grama. Po utrwaleniu rozmazu i dodaniu jodu tworzy kompleks, który u bakterii Gram-dodatnich jest skutecznie zatrzymywany dzięki grubej warstwie peptydoglikanu. Dlatego przypisanie go do barwienia ścian komórkowych bakterii Gram-dodatnich jest poprawne w sensie praktycznym.
B. Zielony świetlisty (brilliant green) bywa kojarzony głównie z podłożami i zastosowaniami selektywnymi, ale w pytaniu sprawdzana jest ogólna orientacja w barwnikach i ich użyciu w mikrobiologii. To zestawienie nie jest kluczowo sprzeczne z praktyką laboratoryjną w sposób jednoznaczny, dlatego nie stanowi najlepszego "błędu" w porównaniu do D.
C. Eozyna jest barwnikiem kwaśnym, który wiąże się z zasadowymi składnikami cytoplazmy, w tym z białkami, dlatego stosuje się ją m.in. w barwieniu H&E do wybarwiania struktur białkowych na odcienie różu/czerwieni. Zestawienie jest więc logicznie poprawne.
D. Safranina w metodzie Grama pełni rolę barwnika kontrastowego: po etapie odbarwiania alkoholem bakterie Gram-ujemne tracą kompleks fioletu krystalicznego i mogą zostać wybarwione safraniną na czerwono/różowo. To nie jest barwnik przeznaczony swoiście do kwasów nukleinowych; do DNA/RNA typowo używa się innych barwników (często fluorescencyjnych). Dlatego zestawienie D jest niepoprawne.
- Wskazówka egzaminacyjna: kojarz safraninę z "kontrastem" w Gramie, a barwniki DNA/RNA z nazwami używanymi w analizach kwasów nukleinowych.
