W HTML element <video> służy do osadzania filmu na stronie. Gdy wewnątrz umieszczone są kolejne elementy <source>, nie oznacza to "dwóch filmów naraz", tylko listę alternatywnych źródeł.
Mechanizm działania jest praktyczny: przeglądarka próbuje odtworzyć pierwszy podany zasób (tu: video1.mp4). Jeśli nie potrafi go odtworzyć (np. brak obsługi danego formatu/kodeka), przechodzi do następnego źródła (tu: video1.ogg) i wybiera pierwsze, które jest obsługiwane. W efekcie na stronie wyświetla się tylko jeden odtwarzacz z jednym wybranym plikiem wideo.
Odpowiedź "pod wyświetlanym filmem zostanie wyświetlony napis "Komunikat dotyczący video"" jest błędna, ponieważ tekst umieszczony wewnątrz <video> nie jest podpisem. To tzw. fallback content – treść awaryjna, która pojawia się tylko wtedy, gdy przeglądarka w ogóle nie obsługuje elementu wideo lub nie może go użyć.
Odpowiedź o automatycznym uruchomieniu filmu jest błędna, bo do tego służy atrybut autoplay; samo controls jedynie dodaje standardowe kontrolki (odtwarzanie, pauza, głośność). Odpowiedź o dwóch filmach obok siebie jest błędna, bo wiele <source> to warianty kompatybilności, a nie równoległe odtwarzacze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz kilka <source> w jednym <video>, myśl "kolejność prób" i "pierwszy obsługiwany format". Tekst między znacznikami traktuj jako komunikat awaryjny, a nie stały opis.