KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2024 (test 2)

PYTANIE NR 24.
Zastosowanie którego standardu sieci bezprzewodowej umożliwia uzyskanie przepustowości powyżej 54 Mbps?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przepustowość 54 Mb/s jest typową wartością nominalną dla standardów IEEE 802.11a i IEEE 802.11g, a IEEE 802.11b oferuje jeszcze mniej. Standard IEEE 802.11n wprowadza rozwiązania zwiększające wydajność, dzięki czemu umożliwia uzyskanie przepustowości powyżej 54 Mb/s.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy tego, który standard sieci bezprzewodowej z rodziny IEEE 802.11 pozwala przekroczyć poziom 54 Mb/s. W praktyce w testach i opisach standardów często podaje się nominalną przepustowość warstwy fizycznej (tzw. data rate/PHY rate), która nie jest tym samym co realny transfer plików, ale jest dobrym punktem odniesienia do porównań między generacjami.

Odpowiedź "IEEE 802.11n" jest poprawna, ponieważ 802.11n został zaprojektowany jako następca starszych rozwiązań i przewiduje tryby pracy umożliwiające osiąganie wartości wyższych niż 54 Mb/s (czyli wyższych niż typowy limit kojarzony z 802.11a/g).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "IEEE 802.11b" to starszy standard o niższej przepustowości nominalnej, wyraźnie poniżej 54 Mb/s, więc nie spełnia warunku z pytania.
  • "IEEE 802.11g" jest standardem powszechnie kojarzonym z wartością 54 Mb/s jako maksymalną przepustowością nominalną, więc nie daje wyniku "powyżej 54 Mb/s".
  • "IEEE 802.11a" również jest kojarzony z nominalnym maksimum 54 Mb/s, więc także nie spełnia kryterium "powyżej 54 Mb/s".

Wskazówka egzaminacyjna: w podobnych pytaniach zwracaj uwagę, czy autor ma na myśli wartości nominalne standardu, czy realne przepływności. W zadaniach testowych najczęściej chodzi o wartości katalogowe/nominalne, a nie o transfer osiągany w konkretnych warunkach radiowych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej jest to nominalna szybkość transmisji (PHY rate) podawana dla standardów takich jak 802.11a i 802.11g. Nie oznacza realnego transferu plików, bo na wynik wpływa narzut protokołów, zakłócenia i jakość sygnału. W praktyce rzeczywiste wartości są niższe.
802.11n wprowadza rozwiązania zwiększające wydajność transmisji w porównaniu do starszych 802.11a/g, dzięki czemu może osiągać wyższe wartości nominalne niż 54 Mb/s. W zadaniach egzaminacyjnych traktuje się to jako cechę odróżniającą 802.11n od a/g/b.
W typowych zestawieniach oba standardy są kojarzone z maksymalną przepustowością nominalną 54 Mb/s. Różnią się m.in. pasmem pracy i warunkami użycia, ale w pytaniach testowych często rozróżnia się je nie po prędkości, tylko po innych parametrach.
Częsty błąd to mylenie prędkości nominalnej z realnym transferem oraz wybór odpowiedzi na podstawie intuicji "nowsze = szybsze" bez pamiętania wartości granicznych. Warto zapamiętać, że 802.11g i 802.11a są kojarzone z 54 Mb/s, a 802.11n przekracza ten poziom.
W ujęciu egzaminacyjnym przyjmuje się, że 802.11g ma nominalnie do 54 Mb/s, więc nie spełnia warunku "powyżej 54 Mb/s". Rzeczywisty transfer aplikacyjny zwykle jest niższy od nominalnego, a nie wyższy, bo występują narzuty i straty w medium radiowym.
Jeśli pytanie podaje konkretne wartości typu 11/54 Mb/s i odnosi je do standardów 802.11, zazwyczaj chodzi o wartości nominalne (PHY). Gdy pojawiają się elementy scenariusza (odległość, ściany, zakłócenia, liczba klientów), częściej chodzi o wydajność praktyczną.
Gdy sieć WLAN jest wąskim gardłem (np. kopiowanie dużych plików, praca z zasobami serwera w LAN, wiele urządzeń jednocześnie) i urządzenia klienckie wspierają nowszy standard. Zmiana na 802.11n może poprawić osiągi względem 802.11g, jeśli konfiguracja i warunki radiowe są właściwe.
Nie, w sensie standardu. Zmiana ustawień nie zmieni ograniczeń technologii 802.11b. Można poprawić stabilność lub zasięg, ale nie "podnieść" standardu do poziomu 802.11g/802.11n bez użycia urządzeń obsługujących te standardy.
Wpływają m.in. szerokość kanału, poziom zakłóceń, odległość, przeszkody, konfiguracja zabezpieczeń, obciążenie punktu dostępowego i możliwości kart klienckich. Dlatego nawet w 802.11n można uzyskać słabe wyniki, jeśli środowisko radiowe jest trudne lub sprzęt jest ograniczeniem.
Ucz się w formie tabeli: standard → pasmo → typowa maksymalna przepustowość nominalna. Osobno zapamiętaj, że 802.11a i 802.11g są kojarzone z 54 Mb/s, 802.11b jest wyraźnie wolniejszy, a 802.11n przekracza 54 Mb/s. Potem ćwicz na krótkich testach.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Przepustowość 54 Mb/s jest typową wartością nominalną dla standardów IEEE 802.11a i IEEE 802.11g, a IEEE 802.11b oferuje jeszcze mniej."

Źródła:

  • Wikipedia: "IEEE 802.11n-2009" (sekcja o maksymalnej szybkości transmisji) https://en.wikipedia.org/wiki/IEEE_802.11n-2009 - dostęp 2026-03-02
  • Wikipedia: "IEEE 802.11g-2003" (sekcja o danych 54 Mbit/s) https://en.wikipedia.org/wiki/IEEE_802.11g-2003 - dostęp 2026-03-02
  • Wikipedia: "IEEE 802.11a-1999" (sekcja o danych 54 Mbit/s) https://en.wikipedia.org/wiki/IEEE_802.11a-1999 - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • Dokumentacja producentów urządzeń sieciowych (sekcje o standardach WLAN i prędkościach)
  • Materiały szkoleniowe z podstaw sieci komputerowych (WLAN/802.11)
  • Opis standardów 802.11 w encyklopediach technicznych i zestawieniach porównawczych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego