Pryzmatyczny cover-test (cover test z neutralizacją pryzmatyczną) wykorzystuje pryzmaty do ilościowego pomiaru odchylenia ustawienia oczu. W praktyce obserwuje się ruch refiksacyjny po zasłonięciu/odsłonięciu oka lub przy teście naprzemiennym, a następnie dobiera taki pryzmat, aby ten ruch zanikł (neutralizacja). Moc pryzmatu, która znosi ruch refiksacyjny, odpowiada wielkości kąta zeza (czyli wielkości odchylenia).
Odpowiedź "wielkości kąta zeza." jest poprawna, bo pryzmat w tym teście pełni rolę miary: im większe odchylenie, tym większa moc pryzmatu jest potrzebna do neutralizacji. To jest istota wersji pryzmatycznej cover-testu.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych obszarów diagnostyki:
- "rodzaju konwergencji." – konwergencja dotyczy mechanizmu ruchów zbieżnych i ich jakości (np. wydolności), a nie stanowi bezpośredniego wyniku uzyskiwanego z neutralizacji pryzmatycznej w cover-teście.
- "stanu obuocznego widzenia." – ocena obuoczności (np. czy jest fuzja, supresja, stereopsja) wymaga testów ukierunkowanych na funkcje obuoczne. Sam pryzmatyczny cover-test mierzy odchylenie, a nie przesądza o jakości widzenia obuocznego.
- "typu korespondencji siatkówkowej." – korespondencja siatkówkowa jest zagadnieniem sensorycznym i ocenia się ją innymi metodami. Pryzmatyczny cover-test jest przede wszystkim testem ustawienia i wielkości odchylenia (komponent motoryczny).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się pryzmat w kontekście cover-testu, zwykle chodzi o pomiar (neutralizację) i podanie wielkości odchylenia, a nie o ocenę funkcji sensorycznych.
