W zestawie ciągnik–ciężka maszyna ciągniona system automatycznego prowadzenia zwykle "widzi" pozycję anteny na ciągniku. To działa dobrze, gdy tor narzędzia jest zbliżony do toru ciągnika. Problem pojawia się, gdy narzędzie nie podąża idealnie za ciągnikiem.
W nierównym terenie o znacznych pochyłościach ciężka maszyna ciągniona może ulegać znoszeniu bocznemu (np. pod wpływem grawitacji, oporów gleby, uślizgu, pracy na skłonie). W efekcie rzeczywisty ślad pracy narzędzia może być przesunięty względem zaplanowanej linii, mimo że ciągnik jedzie "po linii". Drugi odbiornik GPS zamontowany na maszynie przekazuje jej faktyczne położenie, co umożliwia korektę prowadzenia tak, aby to narzędzie realizowało właściwy tor.
Odpowiedzi wskazujące teren równy (zarówno przy glebie mozaikowatej, jak i jednorodnej) są mniej trafne, ponieważ sama zmienność gleby nie jest typową przesłanką do konieczności dodatkowego pozycjonowania maszyny w taki sam sposób jak duża pochyłość i nierówności. Odpowiedź o "nierównym terenie o niewielkich zboczach" jest również mniej właściwa, bo przy małych pochyłościach znoszenie zwykle bywa mniejsze i może nie wymagać dodatkowego odbiornika, zależnie od masy narzędzia i warunków.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "ciężka maszyna ciągniona" oraz "dokładne położenie maszyny do systemu prowadzenia", skojarz to z sytuacjami, w których narzędzie nie jedzie dokładnie w śladzie ciągnika — najczęściej na stokach i w pofałdowanym terenie.
