W utrzymaniu zimowym dróg istotne jest ograniczanie powstawania zasp (nagromadzeń śniegu nanoszonego przez wiatr), zwłaszcza na odcinkach przewiewnych oraz w miejscach, gdzie nawiewany śnieg łatwo odkłada się w koronie drogi. Jednym ze środków technicznych są zasłony (np. zasłony/przegrody przeciwśnieżne), których zadaniem jest zmiana przepływu powietrza i zatrzymanie śniegu poza jezdnią lub ograniczenie jego odkładania się w newralgicznym miejscu.
Takie rozwiązanie traktuje się jako ochronę bierną, ponieważ działa "w tle" po ustawieniu: nie wymaga każdorazowej interwencji w trakcie zdarzenia pogodowego, a jego efekt wynika z samej obecności urządzenia. To przeciwieństwo ochrony o charakterze operacyjnym.
Odpowiedź "czynna" nie pasuje, bo ochronę czynną wiąże się z działaniami wykonywanymi na bieżąco w czasie występowania zjawiska (np. organizacja odśnieżania, kierowanie sprzętu, usuwanie zasp). Jest to reakcja i praca eksploatacyjna, a nie stała przeszkoda ograniczająca odkładanie śniegu.
Odpowiedzi "całkowita" oraz "kompleksowa" brzmią potocznie atrakcyjnie, ale nie stanowią jednoznacznej, podstawowej kategorii klasyfikacji tego typu zabezpieczeń w tym ujęciu. Mogłyby sugerować zakres skuteczności lub sposób organizacji, jednak nie opisują rodzaju ochrony (bierna vs czynna) wynikającego z mechanizmu działania środka.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się urządzenie lub element infrastruktury, który po zainstalowaniu działa sam (bez akcji w trakcie opadów), najczęściej będzie to kategoria "bierna". Jeśli mowa o działaniach ludzi i sprzętu w odpowiedzi na warunki zimowe, zwykle chodzi o ochronę "czynną".