W pilarce taśmowej szerokość taśmy piły dobiera się m.in. do rodzaju cięcia: do linii prostych można stosować taśmy szersze, natomiast do łuków i zarysów krzywoliniowych potrzebne są taśmy węższe. Wynika to z mechaniki prowadzenia taśmy w prowadnicach i z konieczności jej "skręcania się" (odchylania) w płaszczyźnie cięcia, gdy operator prowadzi materiał po łuku.
Jeżeli zastosuje się zbyt szeroką taśmę do elementów o złożonych zarysach, taśma nie będzie w stanie poprawnie układać się na małym promieniu. W praktyce rosną wtedy siły boczne działające na uzębienie i korpus taśmy. Skutkiem może być:
- zwiększone tarcie i nagrzewanie,
- zacinanie się w rzazie,
- ściąganie taśmy z toru cięcia,
- powstawanie mikropęknięć i w konsekwencji pęknięcie taśmy,
- trwałe odkształcenie taśmy (utrata właściwego biegu).
Dlatego odpowiedź "piły." jest właściwa: bezpośrednio przeciążane jest narzędzie tnące, bo to ono musi "wykonać" skręt zgodny z krzywizną.
Odpowiedź "okładzin." jest mniej trafna: zużycie okładzin kół może występować, ale nie jest to najbardziej typowy i bezpośredni skutek samego faktu użycia za szerokiej taśmy do łuków.
Odpowiedź "koła napinającego." sugeruje uszkodzenie elementu napinania, jednak niewłaściwa szerokość taśmy w kontekście złożonych zarysów przede wszystkim powoduje problemy w rzazie i na prowadzeniu taśmy, a nie typowe uszkodzenie koła.
Odpowiedź "rolek prowadzących." jest możliwa intuicyjnie, bo rolki współpracują z taśmą, ale w tym scenariuszu pierwszym "słabym ogniwem" zwykle jest sama taśma (jej krawędzie, korpus i uzębienie). Rolki mogą zużywać się szybciej, lecz pytanie dotyczy skutku, do którego może doprowadzić taki błąd doboru wprost podczas cięcia złożonych kształtów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się dobór parametrów narzędzia do rodzaju cięcia, najpierw oceniaj, czy błąd najbardziej obciąża narzędzie, czy element maszyny. W przypadku zbyt szerokiej taśmy przy łukach kluczowy jest brak możliwości poprawnego skrętu taśmy.
