Jeżeli po uruchomieniu nowego systemu wentylacyjnego jedne pomieszczenia są zbyt ciepłe, a inne zbyt zimne, typową przyczyną jest brak właściwego zbalansowania (wyregulowania) instalacji. Balansowanie polega na takim ustawieniu elementów regulacyjnych, aby do każdej gałęzi i do każdego nawiewnika/wywiewnika trafiał wymagany strumień powietrza.
Gdy instalacja nie jest zbalansowana, pojawia się zjawisko "łatwiejszej drogi" dla powietrza: odcinki o mniejszych oporach hydraulicznych/aerodynamicznych dostają większy przepływ, a odcinki o większych oporach – mniejszy. W praktyce skutkuje to tym, że:
- część pomieszczeń ma nadmierny nawiew/wywiew, co może powodować przeciągi, nadmierne wychłodzenie lub intensywniejszą wymianę powietrza wpływającą na bilans cieplny,
- inne pomieszczenia mają zbyt mały przepływ, co pogarsza wymianę powietrza i stabilność temperatury oraz może dawać wrażenie przegrzewania.
Odpowiedź "System wentylacyjny jest uszkodzony." jest zbyt ogólna: awaria jest możliwa, ale sama różnica temperatur między pomieszczeniami po montażu częściej wynika z nastaw i regulacji niż z uszkodzenia. Odpowiedź "System wentylacyjny jest za stary." nie pasuje do opisu sytuacji (mowa o nowo zainstalowanym systemie). Stwierdzenie "System wentylacyjny jest za nowoczesny dla tego budynku." nie jest technicznym wyjaśnieniem problemu; o poprawności pracy decydują dobór i regulacja, a nie "nowoczesność".
W praktyce diagnostyka obejmuje pomiar strumieni na anemostatach/nawiewnikach, sprawdzenie nastaw przepustnic i porównanie wyników z projektem lub wymaganiami odbiorowymi. To właśnie te czynności pozwalają potwierdzić (lub wykluczyć) problem niezbalansowania.
