Leasing jest umową zawieraną pomiędzy dwoma podmiotami, która tworzy między nimi stosunek zobowiązaniowy. Tego typu relacje – oparte na równorzędności stron, zgodnych oświadczeniach woli oraz ustaleniu praw i obowiązków – należą do sfery prawa cywilnego. Dlatego poprawne jest wskazanie odpowiedzi "cywilnego."
Odpowiedź "finansowego." bywa wybierana z powodu potocznego skojarzenia leasingu z finansowaniem i ratami. Jednak "prawo finansowe" jako gałąź prawa koncentruje się przede wszystkim na zagadnieniach publicznoprawnych (np. finanse publiczne, daniny), a nie na samej konstrukcji umowy między stronami.
Odpowiedź "konstytucyjnego." jest nieadekwatna, bo prawo konstytucyjne dotyczy m.in. ustroju państwa, źródeł prawa i praw obywatelskich na poziomie podstawowym, a nie szczegółowych zasad wykonywania umów nazwanych.
Odpowiedź "administracyjnego." również jest błędna: prawo administracyjne reguluje władcze działania organów administracji i relacje typu organ–obywatel (decyzje, pozwolenia, postępowania). Leasing co do zasady nie powstaje przez decyzję administracyjną, tylko przez umowę stron.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "zawarcie umowy", "wykonanie umowy", "strony umowy" – najczęściej właściwym kierunkiem jest prawo cywilne. Gdy mowa o decyzji, zezwoleniu, nakazie lub postępowaniu przed organem – wtedy rozważ prawo administracyjne.
