Zawór napowietrzający (napowietrzacz) jest elementem, który wpuszcza powietrze do instalacji kanalizacyjnej w chwili wystąpienia podciśnienia (np. gdy duża ilość ścieków spływa pionem), a następnie zamyka się, aby nie dopuścić do wydostawania się gazów kanałowych do pomieszczenia. Taka praca ogranicza wahania ciśnienia i pomaga chronić zamknięcia wodne w syfonach.
Właściwym miejscem montażu jest zakończenie pionu kanalizacyjnego, ponieważ to pion jest odcinkiem, w którym najczęściej powstają istotne podciśnienia podczas spływu ścieków z wyższych kondygnacji. Umieszczenie napowietrzacza na końcu pionu umożliwia dopływ powietrza do całego pionu w momencie "zassania", a po wyrównaniu ciśnienia zawór wraca do stanu zamkniętego.
- Odpowiedź "na zakończeniu przykanalika" jest nieprawidłowa, bo przykanalik dotyczy odcinka od budynku do sieci/zbiornika. Tam napowietrzacz nie spełnia roli napowietrzania pionu i zwykle nie rozwiąże problemów z syfonami w instalacji wewnętrznej.
- Odpowiedź "na zakończeniu poziomu kanalizacyjnego" jest myląca: poziomy przewód zbiorczy nie jest typowym miejscem zastępowania odpowietrzenia pionu. Montaż w takim punkcie może nie zapewnić dopływu powietrza tam, gdzie powstaje podciśnienie, a dodatkowo utrudniać właściwą pracę całego układu.
- Odpowiedź "na zakończeniu podejścia kanalizacyjnego" jest częstym błędem praktycznym. Podejście obsługuje pojedynczy przybór lub grupę przyborów, więc napowietrzanie w tym miejscu ma ograniczony zasięg i może nie chronić pozostałych syfonów w pionie.
W praktyce napowietrzacz powinien być montowany w miejscu łatwo dostępnym, z zapewnionym dopływem powietrza i bez ryzyka zamarzania oraz zgodnie z wymaganiami montażowymi (m.in. pozycja pionowa). Na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie, że chodzi o napowietrzanie pionu, a nie dowolnego "końca rury".
