W pobieraniu krwi żylnej kluczowe są: aseptyka, bezpieczeństwo pacjenta oraz jakość próbki (faza przedanalityczna). Dlatego liczy się nie tylko wykonanie poszczególnych kroków, ale także ich właściwa kolejność.
Założenie stazy wykonuje się na początku, aby uwidocznić i ustabilizować żyłę oraz ułatwić wybór miejsca wkłucia. Następnie wykonuje się dezynfekcję skóry i należy odczekać, aż środek dezynfekcyjny wyschnie; dotykanie zdezynfekowanego pola przed wkłuciem łamie zasady aseptyki i może wymagać ponownej dezynfekcji.
Kolejnym etapem jest wkłucie igły i pobranie krwi. Bardzo ważne jest, aby zdjąć stazę jak najszybciej po rozpoczęciu napływu krwi (gdy krew pojawi się w probówce). Zbyt długie utrzymywanie stazy sprzyja hemokoncentracji i hemolizie, co może zafałszować wyniki niektórych parametrów, a także zwiększać ryzyko powikłań miejscowych.
Po zakończeniu pobierania usuwa się igłę i zakłada opatrunek uciskowy, co ogranicza krwawienie i ryzyko krwiaka.
Dlaczego pozostałe sekwencje są błędne? Warianty zaczynające od dezynfekcji przed założeniem stazy pomijają praktyczny etap uwidocznienia żyły i utrudniają wybór miejsca wkłucia. Warianty z wkłuciem przed dezynfekcją naruszają zasady aseptyki. Wariant z wkłuciem przed dezynfekcją lub zdezynfekowaniem po wkłuciu jest niezgodny z wymaganiami bezpieczeństwa i może zwiększać ryzyko zakażenia oraz zanieczyszczenia próbki.
