U pacjenta z trudnościami oddychania priorytetem opieki jest systematyczna obserwacja oddechu. Zmiany w rytmie (np. narastająca nieregularność) i głębokości (spłycenie lub wyraźne pogłębienie) mogą świadczyć o pogorszeniu stanu chorego, zmęczeniu oddechowym lub narastającym niedotlenieniu. Dlatego stwierdzenie o monitorowaniu tych parametrów jest prawdziwe i zgodne z praktyką opiekuńczo-pielęgnacyjną.
Twierdzenie "Wszystkie czynności… bez rękawiczek" jest błędne, bo zasady bezpieczeństwa epidemiologicznego wymagają stosowania rękawiczek w sytuacjach ryzyka kontaktu z materiałem potencjalnie zakaźnym lub wydzielinami. Rękawiczki nie są "zawsze" wymagane do każdej czynności, ale równie nieprawdziwe jest zalecenie, by zawsze ich nie używać.
Stwierdzenie o kładzeniu pacjenta "na bok, aby ułatwić oddychanie" nie jest uniwersalną zasadą. Ułożenie zależy od stanu chorego, tolerancji pozycji, ryzyka aspiracji, urazów oraz zaleceń personelu. W praktyce często stosuje się pozycje odciążające oddech, ale nie da się sprowadzić tego do jednego ułożenia dla każdego pacjenta.
Odpowiedź o wykonywaniu "wszystkich czynności w pozycji stojącej" jest nielogiczna i nie wynika z zasad opieki. Pozycja opiekuna dobierana jest do ergonomii, bezpieczeństwa chorego i rodzaju czynności (np. pomoc w przyjęciu pozycji, toaleta, karmienie). Nie istnieje zasada, że wszystko należy wykonywać na stojąco.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa typu "wszystkie", "zawsze" – często sygnalizują one odpowiedzi skrajne. Jednocześnie poprawna odpowiedź powinna opierać się na realnym celu opieki: obserwacji objawów i reagowaniu na pogorszenie.
