KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 15.
Zaznaczony na ilustracji kolorem niebieskim fragment ściany do malowania ma powierzchnię
Ilustracja przedstawia fragment ściany, który jest zaznaczony kolorem niebieskim i ma kształt trapezu prostokątnego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole zaznaczonego fragmentu ściany wyznacza się z wymiarów na rysunku, dzieląc obszar na proste figury (najczęściej prostokąty), sumując ich pola i odejmując pola ewentualnych "wycięć". Po wykonaniu obliczeń z zachowaniem jednostek otrzymuje się 3,75 m2.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć powierzchnię zaznaczonego na rysunku fragmentu ściany, stosuje się typową procedurę obmiaru: zamiana wymiarów na metry (jeśli podano cm), a następnie rozbicie kształtu na proste figury – zwykle prostokąty.

W praktyce najwygodniej jest:

  • zidentyfikować cały zaznaczony obszar (tylko część "na niebiesko", nie całą ścianę),
  • podzielić go na 2–4 prostokąty o znanych bokach,
  • policzyć pola tych prostokątów (bok × bok) i je zsumować,
  • jeśli w zaznaczonym polu są wnęki/otwory lub fragmenty niewliczane – policzyć ich pola i odjąć od sumy.

Odpowiedź "3,75 m2" jest poprawna, ponieważ odpowiada wynikowi otrzymanemu po takim rozbiciu figury i wykonaniu działań na polach w m2.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo typowo wynikają z charakterystycznych błędów rachunkowych lub interpretacyjnych, np.:

  • policzenia pola większego prostokąta obejmującego także fragment niepomalowany,
  • nieuwzględnienia jednego z "wycięć" (brak odejmowania),
  • pomylenia jednostek (np. zsumowania wartości z cm bez przeliczenia na metry, co zniekształca wynik),
  • błędnego dodania zamiast odjęcia pola wnęki.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wykonaj rachunek kontrolny – sprawdź, czy wynik jest realistyczny (np. czy nie przekracza pola całego prostokąta obejmującego zaznaczony obszar) i czy ma jednostkę m2.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podziel zaznaczony obszar na proste figury (najczęściej prostokąty), policz pola każdej części (długość × wysokość) i je zsumuj. Jeśli w obszarze są wnęki lub fragmenty niewliczane, policz ich pola i odejmij od sumy. Na końcu zapisz wynik w m2.
Bo wnęki/otwory nie są powierzchnią, na której wykonuje się dane roboty (np. malowanie w tym zakresie). Jeśli je dodasz zamiast odjąć, zawyżysz metraż, a to prowadzi do błędów w ilości farby i w kosztorysie. Zawsze sprawdzaj, czy dana część jest wliczana do zakresu robót.
Najprościej "złożyć" go z kilku prostokątów: dorysuj (myślowo) linie podziału wzdłuż wymiarów z rysunku. Możesz też policzyć pole większego prostokąta obejmującego całość i odjąć pola brakujących fragmentów. Wybierz metodę, która minimalizuje liczbę działań.
Standardowo pole podaje się w m2. Jeśli wymiary są w cm, najpierw przelicz na metry, a dopiero potem licz pole. Alternatywnie możesz policzyć w cm2 i na końcu przeliczyć na m2, ale to zwiększa ryzyko pomyłki o rzędy wielkości.
Ustal jedną jednostkę na start: najlepiej metry. Przykład: 250 cm to 2,5 m. Dopiero potem mnożysz długości. Dodatkowo zrób kontrolę "na oko": typowa ściana ma kilka m2, a nie np. 300 m2 albo 0,03 m2 (to sygnał błędnej konwersji).
Dodawanie jest wygodne, gdy obszar da się łatwo rozbić na kilka prostokątów o podanych wymiarach. Odejmowanie jest lepsze, gdy masz duży prostokąt "bazowy" i kilka wycięć (np. wnęka), które łatwo policzyć osobno. Wybierz podejście z mniejszą liczbą elementów.
Zależy od formatu odpowiedzi w arkuszu. Jeśli podane są gotowe odpowiedzi (test), dopasowujesz wynik do najbliższej wartości z listy, bez dodatkowego zaokrąglania "na własnych zasadach". Gdy wynik wychodzi z ułamkiem, sprawdź, czy błąd wynika z przeliczenia jednostek lub pominiętego fragmentu.
Wykonaj szybki test: policz pole prostokąta obejmującego cały zaznaczony obszar (maksimum) i upewnij się, że wynik nie jest większy. Potem sprawdź, czy odjęcia nie są większe niż całość. Taki "limit" często pozwala od razu wychwycić błąd znaku lub jednostek.
Najczęstsze to: policzenie całej ściany zamiast tylko zaznaczonego fragmentu, nieuwzględnienie jednego z wycięć, błędne odczytanie wymiarów (np. zamiana wysokości z szerokością) oraz brak konwersji cm na m. Pomaga rozpisanie obliczeń etapami i podpisywanie jednostek przy każdej liczbie.
W kosztorysowaniu i zamawianiu materiałów: farb, gruntów, tynków, gładzi czy izolacji, które rozlicza się na m2. Poprawny obmiar jest też podstawą rozliczeń robót z inwestorem i kontroli zużycia materiału na budowie. To umiejętność przydatna niezależnie od rodzaju robót wykończeniowych.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pole zaznaczonego fragmentu ściany wyznacza się z wymiarów na rysunku, dzieląc obszar na proste figury (najczęściej prostokąty), sumując ich pola i odejmując pola ewentualnych "wycięć"."

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają wglądu w ilustrację zadania (wymiary na rysunku) – w tym środowisku nie udostępniono treści grafiki do niezależnej weryfikacji obliczeń

Materiały:

  • Zadania treningowe z obmiaru powierzchni (pole prostokątów i figur z "wycięciami")
  • Podstawy geometrii płaskiej: pola figur i zamiana jednostek
  • Ćwiczenia z czytania rysunku budowlanego z wymiarowaniem

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego