KWALIFIKACJA INF8 - CZERWIEC 2018

NAT (Network Address Translation) to mechanizm realizowany zwykle na routerze lub zaporze na styku sieci prywatnej (LAN) i publicznej (WAN/Internet). Jego istotą jest translacja adresów IP (a w praktyce bardzo często także translacja portów), tak aby ruch z wielu urządzeń wewnętrznych mógł być widziany na zewnątrz jako ruch pochodzący z jednego lub niewielu adresów publicznych.

Dlatego zdanie: "NAT umożliwia dostęp do sieci większej ilości hostów niż ilość dostępnych adresów IP." oddaje sens najczęstszego zastosowania NAT w IPv4: ograniczona pula adresów publicznych może obsłużyć wielu klientów w sieci prywatnej.

Dlaczego pozostałe opisy nie pasują:

• Stwierdzenie o "systemie serwerów przechowujących dane na temat adresów domen" dotyczy DNS, czyli systemu nazw domenowych (mapowanie nazw na adresy IP i inne rekordy), a nie translacji adresów.
• Opis "kontroli sprzętowej i programowej sieci wewnętrznej" jest zbyt ogólny i kojarzy się raczej z zarządzaniem siecią, kontrolą dostępu lub funkcjami bezpieczeństwa. NAT może występować na tych urządzeniach, ale nie jest "systemem kontroli" jako definicja.
• Wzmianka o "scentralizowanym zarządzaniu adresami IP i konfiguracji protokołu TCP w komputerach klienckich" odpowiada typowym zadaniom DHCP (przydział adresów i parametrów, np. bramy czy DNS). NAT nie przydziela adresów klientom, tylko tłumaczy adresy w ruchu przechodzącym przez urządzenie brzegowe.

W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: NAT = translacja adresów (często z portami), DNS = nazwy domen, DHCP = automatyczna konfiguracja IP. To rozróżnienie najczęściej rozwiązuje podobne pytania.