Ćwiczenie Rogersa jest elementem mioterapii (terapii miofunkcjonalnej/miokinezyterapii) stosowanej w ortodoncji. Jego celem jest m.in. aktywizacja mięśni odpowiedzialnych za wysuwanie żuchwy oraz wspomaganie korekcji zaburzeń czynnościowych spotykanych np. przy tyłozgryzie i tyłożuchwiu czynnościowym.
Na fotografii widać ustawienie typowe dla tego ćwiczenia: pacjent stoi wyprostowany, mocno odchyla głowę i barki do tyłu, ma wyprostowane kończyny górne cofnięte za linię tułowia, klatka piersiowa jest "otwarta", a pozycja sprzyja wykonaniu ruchu wysunięcia żuchwy. To zestaw cech kojarzony z techniką ćwiczenia Rogersa opisywaną w ortodoncji.
Odpowiedź "Rogersa" jest więc poprawna, ponieważ odnosi się do konkretnego ćwiczenia mioterapeutycznego, które można rozpoznać po układzie postawy i kończyn na zdjęciu.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z innego powodu: nie dotyczą ćwiczeń, lecz nazwisk używanych w stomatologii głównie w kontekście klasyfikacji. W praktyce egzaminacyjnej to częsta pułapka: eponimy występują w wielu działach stomatologii, ale nie każde nazwisko oznacza procedurę czy ćwiczenie.
- "Mounta" – kojarzy się z klasyfikacją (diagnostyka/porządkowanie ubytków), a nie z mioterapią.
- "Friela" – również występuje jako nazwa klasyfikacji związanej z oceną zgryzu, nie jako ćwiczenie.
- "Baume’a" – nazwisko znane z klasyfikacji w stomatologii dziecięcej/rozwojowej uzębienia, nie z ćwiczeń posturalnych.
Wskazówka do nauki: jeśli pytanie dotyczy "ćwiczenia" i jest oparte na zdjęciu postawy/ruchu, poprawna odpowiedź zwykle będzie nazwą metody/ćwiczenia, a nie nazwą systemu klasyfikacyjnego używanego do opisu stanu klinicznego.
