Parametr ppi (pixels per inch) opisuje, ile pikseli przypada na cal przy założonym rozmiarze fizycznym obrazu. W praktyce oznacza to, że ppi ma kluczowe znaczenie wtedy, gdy obraz ma być odwzorowany w określonych wymiarach fizycznych, np. w druku (format w cm/in + oczekiwana jakość).
W kontekście internetu przez lata funkcjonowało uproszczenie, że grafiki "na ekran" zapisuje się jako 72 ppi. Wynika to z historycznych założeń dotyczących ekranów oraz z faktu, że wiele programów graficznych domyślnie ustawiało taką wartość w metadanych pliku.
Dlaczego pozostałe wartości są mniej trafne w tym ujęciu?
- "36 ppi" nie jest powszechnie przyjmowanym standardem i sugeruje bardzo niską gęstość, co w praktyce kojarzy się z gorszą jakością przy większych rozmiarach fizycznych.
- "150 ppi" bywa spotykane jako wartość pośrednia dla materiałów o niższych wymaganiach (np. część wydruków), ale nie jest klasycznym "internetowym" punktem odniesienia.
- "300 ppi" jest typową wartością jakościową dla druku (np. fotografia/druk wysokiej jakości). Samo ustawienie 300 ppi nie gwarantuje jednak "lepszej jakości w sieci", jeśli nie zmienią się wymiary w pikselach.
Warto pamiętać o praktycznej wskazówce egzaminacyjnej: w publikacji WWW o jakości i "ostrości" decydują głównie wymiary w pikselach (np. 2048 px dłuższego boku), metoda skalowania, wyostrzenie pod ekran oraz kompresja (JPEG/WebP), a nie sama liczba ppi wpisana w metadane. Mimo to w zadaniach testowych często sprawdza się rozpoznanie tradycyjnej wartości 72 ppi jako "dla internetu/ekranu".
