W gastronomii część przypraw ceniona jest nie tylko za smak i zapach, ale także za wyraźne właściwości barwiące. Do najbardziej charakterystycznych należą kurkuma oraz szafran. Obie przyprawy potrafią nadać potrawom intensywniejszą, zwykle żółtą lub złocistożółtą barwę, co jest wykorzystywane np. w daniach ryżowych, sosach, zupach czy mieszankach typu curry.
Odpowiedź "kurkuma, szafran" jest poprawna, ponieważ:
- kurkuma zawiera naturalne związki barwiące, które łatwo zabarwiają składniki potrawy; w praktyce kuchennej nawet niewielki dodatek wpływa na kolor,
- szafran jest bardzo "mocny" kolorystycznie – niewielka ilość nitek po namoczeniu zabarwia płyn i całą potrawę, co ma znaczenie technologiczne (kolor uzyskuje się bez zwiększania ostrości czy słoności).
Pozostałe zestawy są mniej trafne, bo obejmują przyprawy, które zwykle działają przede wszystkim aromatyzująco:
- "imbir, jałowiec" – imbir kojarzy się z ostrzejszym smakiem i zapachem, a jałowiec z żywicznym aromatem (np. do mięs, marynat); nie są to typowe przyprawy dobierane po to, by zabarwić potrawę.
- "estragon, anyż" – estragon jest ziołem o charakterystycznym aromacie, a anyż wnosi słodkawy, anyżkowy zapach; efekt barwy nie jest ich kluczową funkcją technologiczną.
- "oregano, kardamon" – oregano stosuje się dla aromatu w kuchniach śródziemnomorskich, a kardamon dla intensywnego zapachu (np. desery, napoje); także nie są klasycznymi "barwnikami" potraw.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy barwienia, myśl o przyprawach, które w praktyce kuchennej wykorzystuje się do uzyskania konkretnego koloru (np. żółtego) i które barwią zauważalnie nawet w małej ilości.
