W zadaniach tego typu kluczowe jest rozróżnienie dwóch rzeczy: ile razy pętla może się wykonać oraz jaki warunek musi zostać spełniony, aby ją zakończyć. Jeżeli funkcja wczytuje tekst i sprawdza jego długość, to naturalnym mechanizmem jest ponawianie wczytywania do momentu, aż łańcuch znaków będzie miał co najmniej określoną liczbę znaków.
Stwierdzenie "Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków." opisuje typową walidację minimalnej długości: użytkownik może wpisać 0, 1 lub 2 znaki i wtedy program dalej prosi o dane; dopiero przy długości 3 lub większej następuje zakończenie wczytywania i przejście do kolejnego kroku.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne?
- "Funkcja posiada pętlę powtarzającą się 3 razy." to częsty skrót myślowy: pojawienie się liczby 3 nie oznacza automatycznie dokładnie trzech iteracji. Warunek "co najmniej 3 znaki" nie daje z góry ustalonej liczby powtórzeń.
- "Tekst będzie wczytywany do momentu podania liczby większej niż 3." miesza typy danych: zamiast długości tekstu pojawia się wartość liczbowa. To inny problem (wczytywanie liczby), a nie walidacja długości łańcucha.
- "Pętla wykona się tylko raz." przeczy idei walidacji wejścia: jeśli użytkownik poda zbyt krótki tekst, program musi mieć możliwość ponowienia wczytywania, czyli wykonać pętlę więcej niż jeden raz.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj w definicji funkcji porównania dotyczącego długości (np. długość łańcucha) albo wartości liczbowej. To pozwala odróżnić walidację tekstu od zadań o wczytywaniu liczb.
